VIII SA/Wa 420/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędzia WSA Sławomir Fularski, Protokolant Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2010 r. sprawy ze skargi P. M. – wspólnika spółki cywilnej S. z siedzibą w B. na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" oddala skargę. Syg. akt VIII SA/Wa 420/10 Uzasadnienie W dniu [...] maja 2009 r. do [...] Oddziału Regionalnego w P. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR), zwanej w dalszej części uzasadnienia także "Agencją" wpłynął złożony na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.) wniosek wspólników spółki cywilnej "S. A." o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Z wniosku wynika, że wspólnikami wnioskującej spółki cywilnej są: "A. E. K." Sp. z o.o. z siedzibą w B. oraz osoba fizyczna – P. M.. Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. znak [...] Agencja odmówiła przyznania spółce cywilnej ,,S. A.’’ prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W uzasadnieniu wskazała, że powyższe nastąpiło z powodu zaistnienia okoliczności określonych w § 15 ust. 1 oraz § 18 ust. 1 rozporządzenia z dnia 17 lipca 2008 r. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2008 r., Nr 139, poz. 883 ze zm., zwane dalej także rozporządzeniem). Agencja wskazała, że z § 15 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, iż w jednym roku można złożyć jeden wniosek o przyznanie pomocy. Z bazy danych ARiMR wynika zaś, że wspólnik spółki cywilnej "S. A." – P. M. występuje również jako wspólnik kilku innych spółek cywilnych, które złożyły w roku 2009 wniosek o przyznanie pomocy w ramach tego działania. W piśmie tym powołano się również na § 18 ust. 1 rozporządzenia, zgodnie z którym jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach lub nie dołączono do niego co najmniej jednego z dokumentów, których niedołączenie skutkuje nieprzyznaniem pomocy, lub wniosek nie został złożony w terminie, o którym mowa w § 14 ust. 2, lub w danym okresie składania wniosków jeden wnioskodawca złożył więcej niż jeden wniosek, Agencja nie przyznaje pomocy. Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. P. M. jako wspólnik spółki cywilnej ,, S. A.’’ wezwał Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa z uwagi na naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. W uzasadnieniu wezwania wskazał, że jedyną podstawą prawną do odmowy przyznania pomocy przed wezwaniem do usunięcia nieprawidłowości lub braków we wniosku stanowił § 18 ust. 1 rozporządzenia. W niniejszej sprawie w żaden sposób nie naruszono dyspozycji ww. przepisu, dlatego też Agencja odmówiła przyznania pomocy bez podstawy prawnej. Nadto, wzywający do usunięcia naruszenia prawa podniósł, iż to spółka cywilna jako przedsiębiorstwo, a nie jej wspólnik, jest podmiotem wnioskującym o pomoc i beneficjentem tej pomocy. Dodał również, że nie można twierdzić, iż został naruszony § 15 ust. 1 rozporządzenia, z uwagi na wyłączenie wynikające z ust. 2 § 15 rozporządzenia. W konkluzji wskazał, że nie jest zabronione, a wręcz dozwolone, składanie wniosków przez osobę fizyczną i wspólników spółki cywilnej. Osoba fizyczna składa wniosek w imieniu własnym, natomiast wspólnicy spółek cywilnych składają wniosek w imieniu przedsiębiorstwa prowadzonego wspólnie w ramach spółki cywilnej. Nadto, P.M. przywołał przepis art. 10 ust.1 pkt 1 ustawy z 7 marca 2007 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków EFRROW, który mówi, że pomoc przyznaje się jednostkom organizacyjnym nie posiadającym osobowości prawnej. Do tej kategorii ponad wszelką wątpliwość jego zdaniem zalicza się spółkę cywilną. W jego ocenie należy zauważyć, że zgodnie z definicją z art. 2 pkt h) Rozporządzenia Komisji (WE) 1698/2005 beneficjentem jest podmiot gospodarczy, podmiot lub przedsiębiorstwo publiczne lub prywatne, odpowiedzialne za realizację operacji lub otrzymujące wsparcie. Na rozstrzygnięcie z [...] lutego 2010 r. została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez wspólnika spółki cywilnej "S. A." z siedzibą w B., tj. przez P. M.. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu w całości oraz o stwierdzenie uprawnienia do ubiegania się przez wspólników spółki cywilnej o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" (PROW 2007-2013). W uzasadnieniu skargi strona skarżąca powtórzyła argumentację prezentowaną w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Wskazała, że jedyną podstawą do odmowy przyznania pomocy przed wezwaniem do usunięcia nieprawidłowości lub braków we wniosku stanowił § 18 ust. 1 rozporządzenia, nie stanowił zaś samoistnej takiej podstawy § 18 ust. 6 rozporządzenia, gdyż uregulowanie to dotyczy odstąpienia od wezwań, jeśli zachodzą przesłanki z § 18 ust. 1 rozporządzenia. Nie naruszono zaś § 18 ust. 1 rozporządzenia, dlatego odmowa nastąpiła bez podstawy prawnej. Skarżący podkreślił, że beneficjentem pomocy może być spółka cywilna. Zdaniem skarżącego nie można twierdzić, że został naruszony § 15 ust. 1 rozporządzenia ze względu na wyłączenie wynikające z § 15 ust. 2 rozporządzenia. W jego ocenie nie jest zabronione, a wręcz dozwolone, składanie wniosków przez osobę prawną i wspólników spółki cywilnej (w której wspólnikiem jest ta sama osoba fizyczna), co wynika wprost z § 12 ust. 4 rozporządzenia, według którego limit kwotowy pomocy ustala się sumując pomoc uzyskaną przez wspólnika w związku z działalnością we własnym imieniu oraz z działalnością wykonywaną w ramach spółki cywilnej. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zaprezentowaną argumentację. Wskazywał, że zebrany w sprawie materiał dowodowy daje podstawy do odmowy przyznania pomocy, ponieważ zaistniały podstawy do zastosowania przepisów wynikających z § 18 ust. 1 rozporządzenia. Wspólnik spółki cywilnej ,,S. A.’’ P.M. złożył w 2009 roku wnioski pomocowe w tym roku, działając jako wspólnik innych spółek cywilnych, między innymi " D. A. ", ,,P. A.’’, ,,T. A.’’, ,, P. A.’’ , ,, K. A.’’. Organ podnosił, że zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej statusu przedsiębiorcy nie posiada spółka cywilna, lecz jej wspólnicy. W sytuacji, gdy funkcjonuje kilka spółek cywilnych, które mają ten sam skład osobowy, dla których złożono w jednym roku wnioski o pomoc, należy te podmioty wykluczyć z przyznania pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153. poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( art.1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracyjnej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na co wskazuje treść art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a"). Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno akty, jak i czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniający skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności. Podkreślenia wymaga, że wojewódzkie sądy administracyjne nie zastępują organów administracji publicznej i nie prowadzą postępowania dowodowego we własnym zakresie. Sąd wskazuje, że jest kompetentny jedynie do oceny legalności zaskarżonego aktu czy czynności. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd stwierdza czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Sąd zgodnie z treścią art. 134 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na wstępie zaznaczenia wymaga, że kwestie przyznawania pomocy finansowej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 w zakresie działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" mają swoje źródło w stosownych regulacjach podjętych przez Unię Europejską (Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 roku w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, nr 1320/2006 z dnia 5 września 2006 roku ustanawiające zasady przejścia do systemu wsparcia obszarów wiejskich określonego w Rozporządzeniu Rady(WE) nr 1698/2005, nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 roku ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady(WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 roku ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady(WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzania procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich) natomiast w zakresie przepisów krajowych kwestie te określa ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm., zwana w dalszej części uzasadnienia w skrócie "ustawą o wspieraniu") oraz wydane na jej podstawie, przywoływane już wyżej rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2008 r., Nr 139, poz. 883 ze zm.). W rozstrzyganej sprawie przedmiotem skargi jest akt z zakresu administracji publicznej, o jakim mowa w przywołanym już w uzasadnieniu wyroku art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przedmiotowy akt dotyczy odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw", o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 18 ustawy o wspieraniu, zgodnie z którym program (Program Rozwoju Obszarów Wiejskich) jest realizowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i obejmuje, między innymi tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw. Należy wskazać, że zaskarżony akt wymaga uzasadnienia zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę w formie pisemnej o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. W myśl art. 22 ust. 2 powołanej ustawy, do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy (czyli m.in. na mocy art. 5 ust. 1 pkt 18 ustawy o wspieraniu) – do postępowań w ramach programu tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników, organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast ustęp 3 art. 22 ustawy o wspieraniu określa sposób załatwienia sprawy. Mianowicie, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania prawa pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej o odmowie jej przyznania. Na negatywne rozstrzygnięcie zgodnie z art. 22 ust. 4 wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonym dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W rozstrzyganej sprawie strona skarżąca prawidłowo złożyła skargę do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, zauważyć należy, że Agencja odmówiła przyznania pomocy powołując się na zaistnienie okoliczności, o których mowa w § 15 ust. 1 i § 18 ust. 1 rozporządzenia. Zgodnie zaś z § 15 ust. 1 rozporządzenia w jednym roku można złożyć jeden wniosek o przyznanie pomocy. Następnie, w zaskarżonym piśmie wskazano, że z bazy danych ARiMR wynika, iż wspólnik spółki cywilnej "W. A." – P. M. występuje również jako wspólnik spółki cywilnej w innych sprawach. W myśl z kolei § 18 ust. 1 rozporządzenia, jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach lub nie dołączono do niego co najmniej jednego z dokumentów, których niedołączenie skutkuje nieprzyznaniem pomocy, lub wniosek nie został złożony w terminie, o którym mowa w § 14 ust. 2, lub w danym okresie składania wniosków jeden wnioskodawca złożył więcej niż jeden wniosek, Agencja nie przyznaje pomocy. Rozporządzenie to określa również szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wypłaty pomocy w ramach tego działania. O pomoc w ramach tego działania mogą ubiegać się różne podmioty – między innymi, zgodnie z § 7 wspólnicy spółki cywilnej jeżeli: 1) warunki, o których mowa w zaleceniu nr 2003/361/WE, są spełnione w odniesieniu do działalności wykonywanej w ramach spółki cywilnej; 2) każdy ze wspólników wykonuje we własnym imieniu działalność gospodarczą jako mikroprzedsiębiorca; 3) każdy ze wspólników spełnia warunki określone w § 4 pkt 1 lit.b-g i pkt 2 – w przypadku gdy wspólnik jest osobą fizyczną; 4) każdy ze wspólników spełnia warunki wymienione w § 4 pkt 1 lit. e i pkt 2 oraz § 6 pkt 4, a jego siedziba lub oddział znajduje się w miejscowości, o której mowa w § 6 pkt 3 – w przypadku, gdy wspólnik jest osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej; 5) siedziba lub oddział każdego ze wspólników w ramach prowadzonej spółki cywilnej oraz w przypadku operacji związanych z budową, przebudową, remontem połączonym z modernizacją, wyposażeniem lub zagospodarowaniem nieruchomości objętej operacją – miejsce położenia nieruchomości znajdują się w miejscowości, o której mowa w § 5. Wnioski mogą być składane w wyznaczonym przez Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa terminie, przy czym termin ten nie może być dłuższy niż 10 dni roboczych - § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia. Zgodnie z § 15 ust. 1 w jednym roku można złożyć jeden wniosek o przyznanie pomocy. W sytuacji, gdy wnioskodawca złożył w jednym okresie składnia wniosków więcej niż jeden wniosek, Agencja nie przyznaje pomocy. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że wnioskodawcą nie może być spółka cywilna jako podmiot uczestniczący w ramach procedury przyznawania pomocy w ramach działania tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw. Kwestia statusu spółki cywilnej w ramach postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministarcyjnego była przedmiotem wypowiedzi Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok NSA z 28. 10. 2008, syg. akt GPS 5/08- ONSAiWSA 2009/1/3). W wyżej wskazanym wyroku Sąd powiedział, że ,, Spółka cywilna do żadnej z grup podmiotów wymienionych w art. 25 p.p.s.a. nie należy. W tym stanie rzeczy, spółki cywilne nie mają zdolności sądowej w postępowaniu sądowoadministarcyjnym. Ponieważ przedsiębiorcami, zgodnie z ustawą o swobodzie działalności gospodarczej są wspólnicy spółki cywilnej, to oni jako przedsiębiorcy związani umową spółki cywilnej, mogą występować jako strona postępowania administracyjnego, a następnie jako strona postępowania sądowego’’. Z powyższego stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, które Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela wynika, że wniosek wspólników spółki cywilnej należy traktować jako wniosek kilku mikroprzedsiębiorców, którzy będą realizować wskazaną we wniosku operację w ramach umowy spółki cywilnej. Nie można zaakceptować stanowiska skarżącego, iż jest to wniosek " w imieniu przedsiębiorstwa prowadzonego w ramach spółki cywilnej’’ jako odrębnego podmiotu. Z pojęciem "przedsiębiorstwa" złączone jest pojęcie przedsiębiorcy, którym w świetle zapisu art. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2007 roku, nr 155, poz. 1095 ze zm., dalej jako ustawa o swobodzie działalności gospodarczej) jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Tak więc, każdy ze wspólników spółki cywilnej prowadzi własne przedsiębiorstwo i łączy ich tylko stosunek obligacyjny. Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z § 10 rozporządzenia pomoc jest przyznawana na operację i wspólnicy spółki cywilnej składają jeden wniosek pomocowy. Zgodnie z art. 2 pkt e) Rozporządzenia Rady(WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 roku przez ,, operację " należy rozumieć projekt, umowę lub porozumienie, lub inne działanie wybrane zgodnie z kryteriami ustanowionymi dla danego programu rozwoju obszarów wiejskich i wykonywane przez jednego lub wielu beneficjentów w sposób pozwalający na osiągnięcie celów określonych w art. 4. W związku z tym, należy uznać, że prawidłowe wykonanie ,,operacji’’ w rozumieniu wyżej cytowanego rozporządzenia może nastąpić, gdy jest ona realizowana przez wszystkich beneficjentów. Organ w sytuacji gdy ustalił, że P. M. jako wspólnik spółki cywilnej S. A. - w okresie naboru w dniach od [...] do [...] maja 2009 roku, będąc wspólnikiem, między innymi spółek cywilnych – R. A., D. A., R. A., K. A., G. A., B. A., M. A., P. A., D. A., P. A., T.A., P. A., K. A., W. A. złożył wnioski pomocowe – pismem z dnia [...] lutego 2010 roku, zasadnie odmówił przyznania pomocy co do wniosku złożonego przez wspólników spółki cywilnej – ,,S. A.’’ – P. M. i A. E. K. sp. z o.o. powołując się na przepisy § 15 ust.1 i § 18 ust.1 rozporządzenia. Należy dodatkowo zauważyć, że na przykład skład osobowy spółki cywilnej ,, S. A. ‘’ i spółki cywilnej ,, W.A.’’ jest taki sam, tj. wspólnikami są P. M. i A. E. K. spółka z o.o. Nadto, wspólnicy P. M. i A.E. K. spółka z o.o. są wspólnikami spółki cywilnej ,, T. A.’’. Zdaniem organu, wnioskodawca złożył więcej niż jeden wniosek w danym okresie składania wniosków. W ocenie Sądu, pogląd ten należy podzielić. Należy zauważyć, że prawodawca wprowadzając ograniczenie podmiotowe, iż jeden wnioskodawca może złożyć tylko jeden wniosek w ciągu roku, miał na celu, aby jak najwięcej podmiotów mogło skorzystać z pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw’’. Pomoc w świetle przepisu § 9 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia jest przyznawana wspólnikom spółki cywilnej, jeżeli są spełnione warunki określone w § 7, oraz jednemu ze wspólników, co do którego pozostali wspólnicy wyrazili zgodę na nadanie numeru identyfikacyjnego, został nadany numer identyfikacyjny. W przedmiotowej sprawie P.M., jako wspólnik wyżej wymienionych spółek cywilnych, ubiegał się o przyznanie takiej pomocy w każdej z nich. Należy uznać za trafne stanowisko organu, że wnioski pomocowe złożone przez wspólników spółek cywilnych, gdzie występuje ten sam wspólnik winny być na podstawie § 18 ust. 1 w związku z § 15 ust.1 rozporządzenia załatwione odmownie jako złożone przez tego samego wnioskodawcę. Organ rozpoznając złożony wniosek winien również mieć na uwadze dyspozycję art. 5 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 roku, który wskazuje organom badanie wniosków pomocowych i odmawianie płatności na rzecz beneficjentów w odniesieniu do których stwierdzono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane w odniesieniu do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami sytemu wsparcia. W kontekście tego uregulowania warto zauważyć, że wspólnikiem " A. E. K. " spółka z o.o., który to podmiot jest wspólnikiem spółki cywilnej ,, S. A.’’ jest również P.M.. Za wyżej prezentowanym stanowiskiem przemawia również analiza przepisu § 10 ust. 1 rozporządzenia, który stanowi, że pomoc w ramach tego działania przyznawana jest na realizowaną operację. W sytuacji gdy ci sami wspólnicy wielokrotnie występują o pomoc w jednym roku, to należy uznać, że występują przesłanki do odmowy udzielenia pomocy w ramach tego działania. Tak więc, wniosek pomocowy w przypadku wspólników spółki cywilnej realizowany jest przez nich wszystkich i stanowi jedną całość. Trudno sobie wyobrazić, że tylko część operacji mogłaby być realizowana w przypadku wykluczenia jakiegoś wspólnika. W ocenie Sądu nietrafny jest zarzut strony skarżącej, że odmowa przyznania pomocy nastąpiła bez podstawy prawnej. W myśl bowiem § 18 ust. 1 rozporządzenia jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach lub nie dołączono do niego co najmniej jednego z dokumentów, których niedołączenie skutkuje nieprzyznaniem pomocy, lub wniosek nie został złożony w terminie, o którym mowa w § 14 ust. 2, lub w danym okresie składania wniosków jeden wnioskodawca złożył więcej niż jeden wniosek, Agencja nie przyznaje pomocy. Za niezasadny należy uznać również zarzut, że nie został naruszony § 15 ust.1 rozporządzenia ze względu na wyłączenie wynikające z ust. 2 tego przepisu. O uprzednio złożonym wniosku w rozumieniu tego przepisu można bowiem byłoby mówić, gdyby uprzednio złożony wniosek został już rozpoznany. W niniejszej zaś sprawie skarżący wszystkie wnioski złożył równocześnie w tym samym naborze. Mając na uwadze powyższe, zgodnie z art. 151 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji wyroku.