VIII SA/Wa 420/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku R. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące lat 2012 - 2013 postanowił: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z 11 maja 2016 r. R. S. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako: "Sąd") na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z [...] kwietnia 2016 r. Wystąpił przy tym o wstrzymanie jej wykonania z powodu potencjalnej utraty płynności finansowej i konieczności likwidacji prowadzonej dotychczas działalności gospodarczej, która stanowi podstawowe źródło jego utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "uppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd na wniosek strony może jednak wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zgodnie z art. 61 § 3 uppsa. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu (czynności) jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 14 listopada 2006 r., II FZ 585/06, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: www.orzeczenia.nsa.gov.pl., dalej: "CBOSA"). Podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienie NSA z 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 498/12; CBOSA). Zdaniem Sądu, skarżący nie wskazał żadnych okoliczności faktycznych uzasadniających jego obawy, o których mowa we wniosku. W tej sytuacji należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 uppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.