VIII SA/Wa 423/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi S. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z [...] kwietnia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) S. G. (skarżący), działając przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z [...] marca 2012 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż dotyczy ona rozbiórki kompleksu budynków o łącznej powierzchni zabudowy [...] m2, zrealizowanych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, użytkowanych jako zakład garbarski. Skarżący wyjaśnił, iż przedmiotowa decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa procesowego i materialnego, a jej wykonanie może doprowadzić do powstania nieodwracalnych, a nawet trudnych do odwrócenia następstw. Wskazał też, iż przedmiotowy wniosek uzasadniony jest zarówno nakładem środków koniecznych do wykonania decyzji jak również czasem trwania ewentualnych postępowań w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienia: z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 i sygn. akt FZ 87/04 oraz z 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04; niepublikowane) przyjmuje się, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku inicjującym przedmiotowe postępowanie skarżący, w istocie nie uzasadnił swojego żądania, ogólnikowo tylko wskazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do powstania nieodwracalnych a nawet trudnych do odwrócenia następstw. W ocenie Sądu decyzje o nakazie rozbiórki ze swojej natury powodują zmiany stanu rzeczy, nie oznacza to jednak, że ich wykonanie zawsze powoduje trudne od odwrócenia skutki. To na skarżącym ciąży obowiązek wykazania, że takie okoliczności zaistniały. W niniejszej sprawie strona nie uprawdopodobniła wystąpienia w/w okoliczności, nie wskazała na czym miałyby polegać nieodwracalne skutki wykonania decyzji. Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. W realiach niniejszej sprawy brak jest wystarczających podstaw do kontynuowania postępowania w niniejszej, incydentalnej sprawie. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.