VIII SA/Wa 428/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. S., M. S. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. S., M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie wywłaszczenia nieruchomości postanawia : odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej Wyrokiem z 8 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. S. i M. S. (skarżący) na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie wywłaszczenia nieruchomości. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został skarżącym doręczony w dniu 11 stycznia 2013 r. Pismem z dnia 11 lutego 2013 r. (data nadania) skarżący wnieśli skargę kasacyjną. Postanowieniem z 8 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniesioną przez skarżących skargę kasacyjną wobec nie uzupełnienia w zakreślonym siedmiodniowym terminie jej braków formalnych (podpisanie skargi kasacyjnej lub nadesłanie odpisu skargi kasacyjnej własnoręcznie podpisanej i udokumentowanie uprawnień do sporządzenia skargi kasacyjnej) oraz nie uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł. Ww. czynności skarżący dokonali z jednodniowym uchybieniem terminu (w dniu 27 lutego 2013 r.). Wnioskiem z 22 marca 2013 r. (data nadania) skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Jako podstawę powyższego skarżący podali, że wezwania do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braków doręczone zostały na adres skarżących w dniu 19 lutego 2013 r. i w związku z ich nieobecnością, odebrane przez innego dorosłego domownika, który przekazał je skarżącym niezwłocznie ale w dniu 20 lutego 2013 r. nie informując, że odebrał przesyłkę w dniu poprzednim. Data 20 lutego 2013 r. została zapisana na liście przesyłki z WSA, dlatego data 21 lutego 2013 r. przyjęta została jako początek biegu terminu 7 dni. Wobec przyjęcia, że termin upływał 27 lutego 2013 r., to w tym dniu skarżący uzupełnili braki formalne i uiścili wpis sądowy od skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do postanowień art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a.). We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu do wniesienia skargi uzależnione jest od przesłanki uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Przy czym uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20.10.2004r. sygn. akt IV SA/Gl 647/04). Zatem przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż wezwania skarżących do uzupełnienia w siedmiodniowym terminie braków formalnych skargi kasacyjnej (podpisanie lub nadesłanie odpisu skargi kasacyjnej własnoręcznie podpisanej i udokumentowanie uprawnień do sporządzenia skargi kasacyjnej) oraz uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, zostało skutecznie doręczone w dniu 19 lutego 2013 r. do rąk osoby upoważnionej do odbioru korespondencji. Tym samym siedmiodniowy termin do dokonania ww. czynności biegł od 20 lutego 2013 r. i upływał 26 lutego 2013 r. Kolejną kwestią jest ustalenie, czy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności (uzupełnienia braków formalnych i uiszczenia wpisu), został złożony w ustawowym terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy przyjęciu, iż o rzeczywistej dacie doręczenia wezwania do dokonania ww. czynności skarżący dowiedzieli się w dniu 15 marca 2013 r. (z postanowienia Sądu w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej) należy przyjąć, iż składając w dniu 22 marca 2013 r. (data nadania) wniosek w tym zakresie, dochowali terminu. W przedmiotowej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej skarżący wskazali błędne przeświadczenie co do daty doręczenia wezwań Sądu w tym zakresie. Tak określona przyczyna uchybienia terminu do dokonania ww. czynności nie została w żaden sposób udowodniona. Po pierwsze pomimo wskazania we wniosku skarżący nie nadesłali koperty z adnotacją co do daty doręczenia przesyłki. Po wtóre, przekazana skarżącym przez osobę odbierającą korespondencję okoliczność, iż wezwania doręczone zostały w dniu 20 lutego 2013 r. nie usprawiedliwia uchybienia terminu do dokonania czynności. W ocenie Sądu skarżący, z których jeden jest profesjonalnym pełnomocnikiem nie dochowali należytej staranności w niniejszej sprawie, mieli bowiem możliwość weryfikacji podanego przez osobę, która odebrała przesyłkę, terminu doręczenia wezwania. Wystarczyła inicjatywa skarżących w tym zakresie. Tym samym, w ocenie Sądu argumentacja wniosku nie pozwala na przyjęcie braku winy w uchybieniu terminu, bowiem dołożenie jedynie należytej staranności wystarczyłoby do ustalenia daty doręczenia wezwania i dochowanie terminu do dokonania czynności. W świetle powyższych rozważań, zdaniem Sądu, niedochowanie przez skarżących terminu do dokonania czynności nie jest następstwem okoliczności od nich niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu swoich spraw. Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy, Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.