VIII SA/Wa 43/18

PostanowienieWSA w Warszawie2018-02-08

Skład orzekający: Marek Wroczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 2 Kpa, dotyczące zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie lub przewlekłość postępowania, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 lub 3 PPSA?
Ratio decidendi
Postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 2 Kpa, które rozstrzyga o zasadności zażalenia na bezczynność lub przewlekłość postępowania, ma charakter wpadkowy i nie jest postanowieniem kończącym postępowanie ani rozstrzygającym sprawę co do istoty w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 PPSA. Nie jest również postanowieniem wymienionym w art. 3 § 2 pkt 3 PPSA. W związku z tym, na takie postanowienie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, a skarga taka podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] marca 2017 r., które w części uznało zażalenie na przewlekłość postępowania za uzasadnione i wyznaczyło dodatkowy termin, a w części uznało zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie za nieuzasadnione. Organ wniósł o odrzucenie skargi. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną z innych przyczyn na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi S. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie postanawia - odrzucić skargę - W piśmie datowanym na dzień 12 grudnia 2017 r. S. Z. wniósł skargę: na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] listopada 2017 r. w sprawie rejestracji pojazdu oraz na postanowienie tego organu z dnia [...] marca 2017 r. wydane w trybie art. 37 § 2 Kpa, w którym w pkt 1) uznano zażalenie za uzasadnione w części dotyczącej zażalenia na przewlekłość postępowania i wyznaczono Staroście R. dodatkowy termin załatwienia sprawy, w pkt 2) uznano zażalenie za nieuzasadnione w części dotyczącej zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie (bezczynność organu). Zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2018 r. powyższa skarga została rozdzielona. Niniejsza sprawa dotyczy skargi na w/w postanowienie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Będące przedmiotem niniejszego postępowania postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 § 2 Kpa. Postanowieniem tym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. uznało zażalenie za uzasadnione w części dotyczącej zażalenia na przewlekłość postępowania i wyznaczyło Staroście R. dodatkowy termin załatwienia sprawy, w pkt 2) uznało zażalenie za nieuzasadnione w części dotyczącej zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie (bezczynność organu). Zgodnie z art. 37 § 1 Kpa stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia (w niniejszej sprawie nazwane przez skarżącego zażaleniem), jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). § 2. Ponaglenie zawiera uzasadnienie. § 3. Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. § 4. Organ prowadzący postępowanie jest obowiązany przekazać ponaglenie organowi wyższego stopnia bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania. Organ przekazuje ponaglenie wraz z niezbędnymi odpisami akt sprawy. Odpisy mogą zostać sporządzone w formie dokumentu elektronicznego. Przekazując ponaglenie, organ jest obowiązany ustosunkować się do niego. § 5. Organ, o którym mowa w § 3, rozpatruje ponaglenie w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania. § 6. Organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, w którym: 1) wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2) w przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości: a) zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia, jeżeli postępowanie jest niezakończone, b) zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości. § 7. Organ rozpatrujący ponaglenie może z urzędu zmienić postanowienie, o którym mowa w § 6, wyznaczając dłuższy termin zakończenia postępowania, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, wymagające dłuższego postępowania, nieznane w momencie wyznaczania terminu. § 8. W przypadku, o którym mowa w § 3 pkt 2, przepisów § 4, 6 i 7 nie stosuje się. W przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości organ prowadzący postępowanie niezwłocznie załatwia sprawę oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości. Podnieść należy, że stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 Kpa przyjmuje formę postanowienia na które nie służy zażalenie (art. 141 § 1 Kpa). Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, jest to postanowienie mające na celu likwidację bezczynności organu administracyjnego w trybie administracyjnym i stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność (art. 52 p.p.s.a.). Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Nie jest to również żadne z postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. W świetle powyższego należy stwierdzić, że na postanowienie wydane w trybie art. 37 Kpa nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Natomiast niezależnie od pozytywnego lub negatywnego, tak jak w niniejszej sprawie, stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może podnosić zarzuty co do stanowiska organu wyrażonego w trybie art. 37 Kpa. Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną z innych przyczyn na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło