VIII SA/Wa 430/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 27 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości postanawia 1. przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata 2. zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w R. o wyznaczenie adwokata dla J. S. zam. K. [...], [...] S. B. W dniu [...] października 2009 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że wspólnie z żoną utrzymuje się z emerytury w łącznej wysokości [...] zł (w załączeniu odcinki emerytury) i jest to jedyne źródło jego dochodu. Wyjaśnił, że jest osobą w podeszłym wieku, schorowaną i wymagającą leczenia, co pociąga za sobą znaczne wydatki. Wskazał, że jego żona również jest przewlekle chora, cierpi na dolegliwości układu krążenia, przeszła trzy zawały serca oraz dwie operacje. Do wniosku załączył dowody zakupu leków na kwotę ok. [...] zł. Jako jedyny, posiadany majątek wymienił dom o powierzchni [...] m². Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) - dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a.). Instytucja prawa pomocy powinna być zatem stosowana w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko ich podstawowe potrzeby życiowe. Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość kosztów sądowych, jakie poniósł on dotychczas w przedmiotowej sprawie (uiścił wpis od skargi) z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniem wynikającym z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Dokonując takiej oceny kierowano się tym, iż skarżący wraz z żoną utrzymuje się z niewielkiej emerytury, a dodatkowym obciążeniem dla domowego budżetu są wydatki na leki, co powoduje, że środki jakie mu pozostają pozwalają wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Ponadto skarżący, poza domem nie posiada żadnego majątku nieruchomego ani przedmiotów wartościowych. W związku z tym nie jest on w stanie ponieść, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony, kosztów ewentualnej pomocy prawnej profesjonalnego pełnomocnika. W związku z powyższym na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji