VIII SA/Wa 431/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. M. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] marca 2012 r. znak: [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z [...] kwietnia 2012 r. E. M. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] marca 2012 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Jednocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, na trudną sytuację finansową oraz brak pracy. W ocenie skarżącej, brak prawa jazdy będzie znaczącą dolegliwością i nie będzie dawał pozytywnych perspektyw na przyszłość. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. 270; dalej: "u.p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie, strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji, poza wskazaniem na trudną sytuację finansową w której się znajduje oraz brakiem pracy, co w połączeniu z brakiem prawa jazdy będzie znaczącą dolegliwością i nie będzie dawało pozytywnych perspektyw na przyszłość. Skarżąca nie sprecyzowała jednak w jaki sposób wyegzekwowanie decyzji miałoby wyrządzić jej znaczną szkodę. Nie znając stanu majątkowego, ani bliższej sytuacji życiowej skarżącej nie można przyjąć, aby konieczność wykonania decyzji oznaczała jednocześnie poniesienie przez skarżącą znacznej szkody. W świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego tylko w sytuacji, gdy wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby całkowitym zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, nie tylko jej ograniczeniem, a w konsekwencji utartą jedynego źródła utrzymania strony skarżącej, spełniona zostaje przesłanka wyrządzenia znacznej szkody (patrz: postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07). W niniejszej sprawie skarżącą w żaden sposób nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi skarżącą jedynego źródła utrzymania, skoro jak wynika z uzasadnienia wniosku obecnie jest bez pracy. Nadto godzi się również podnieść, że zasadniczym celem cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami jest wyeliminowanie z ruchu drogowego osób stwarzających potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa w tymże ruchu, a co się z tym wiąże ochrona pozostałych użytkowników drogi. Zatem w ocenie Sądu wstrzymanie wykonania decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami powinno być uzasadnione okolicznościami wyjątkowymi, winno zostać szczególnie uzasadnione w innym bowiem przypadku podważona zostałaby istota i cel zatrzymania prawa jazdy. Wobec powyższego nie można stwierdzić zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z art. 61 u.p.p.s.a. nie wykazano bowiem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do usunięcia skutków. Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.