VIII SA/Wa 437/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska – Gwiazda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi M. O. na decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy materialnej w postaci stypendium szkolnego postanawia odrzucić skargę. W dniu 28 czerwca 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M. O., na decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy materialnej w postaci stypendium szkolnego dla syna J. O.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Natomiast stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 cytowanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, który służy skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W niniejszej sprawie Prezydent Miasta R. po rozpatrzeniu wniosku złożonego przez M. O. odmówił przyznania pomocy materialnej dla ucznia A. O.. Organ prawidłowo pouczył stronę, iż od niniejszej decyzji służy odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., za pośrednictwem Prezydenta Miasta R. w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Jak zostało wskazane wyżej skargą do sądu administracyjnego mogą być zaskarżone wyłącznie decyzje ostateczne. To ograniczenie wynika z zasady dwuinstancyjności, która ma pierwszeństwo przed zasadą prawa skargi do sądu (tak: Barbara Adamiak – Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2004, str. 562). W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta R. stronie służy odwołanie zgodnie z treścią art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.). Skarżąca pomimo prawidłowego pouczenia nie wyczerpała toku instancji poprzez złożenie odwołania i wniosła skargę do sądu administracyjnego na decyzję, która nie korzysta z przymiotu ostateczności. Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.