VIII SA/Wa 438/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ze skargi A. M., Z. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia : 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2011 r. 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu wniosku A. M., Z. J., dalej: skarżących, odmówił wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu [...] czerwca 2011 r. W dniu [...] czerwca 2011 r. (data nadania) skarżące wniosły do tutejszego Sądu, w terminie, zażalenie na powyższe postanowienie. W piśmie z dnia [...] lipca 2011 r. (data nadania), będącym uzupełnieniem zażalenia podtrzymały swoją argumentację oraz przedstawiły dodatkowe dowody w postaci zdjęć, które świadczą o tym, że prowadzone roboty budowlane doprowadziły do powstania szkód po stronie skarżących, zaś kontynuowanie robót budowlanych spowoduje dalej idące negatywne skutki dla skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Istotnym jest przy tym, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. Zdaniem Sądu przytoczona przez skarżące argumentacja oraz dołączone zdjęcia przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd po rozpatrzeniu wniesionego przez skarżących zażalenia i po ponownym przeanalizowaniu akt sprawy zważył, iż zażalenie w całości zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W ocenie Sądu przedstawione przez stronę skarżącą dodatkowe dowody w postaci fotografii obrazujących pęknięcia ziemi, m.in. na nieruchomości skarżących, wywołane według oceny skarżących na skutek rozpoczętych przez inwestora prac budowlanych, polegających przede wszystkim na wprowadzeniu na nieruchomość ciężkich maszyn budowlanych mogłoby narazić stronę na powstanie znacznej szkody bądź spowodować trudne do odwrócenia skutki, co przemawia za zastosowaniem ochrony tymczasowej. W tym miejscu należy podkreślić, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, Sąd nie bada zasadności samej skargi. Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. Z tych względów, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.