VIII SA/Wa 447/11
PostanowienieWSA w Warszawie2011-05-23
Skład orzekający: Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej opłatę adiacencką jest uzasadnione, gdy skarżący jedynie oświadcza o niemożności jednorazowego uiszczenia należności, nie przedstawiając dowodów na znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ skarżący nie wykazał, że jej wykonanie spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Samo oświadczenie o niemożności zapłaty bez przedstawienia sytuacji materialnej nie jest wystarczające, a świadczenie pieniężne jest z natury odwracalne, co oznacza, że ewentualnie uiszczona kwota zostanie zwrócona w przypadku uwzględnienia skargi.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta R. ustalającej opłatę adiacencką. Jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej niezwłoczne wykonanie wyrządziłoby mu znaczną szkodę z uwagi na brak środków na jednorazowe uiszczenie należności.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...]czerwca 2010 r. znak: [...] w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] lutego 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia : odmówić wstrzymania wykonania decyzji.
Pismem z [...] marca 2011 r. S. K. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] lutego 2011 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej.
Jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] czerwca 2010 r. znak: [...] ustalającej opłatę adiacencką z tytułu wybudowania drogi w ulicy w kwocie [...] zł. Wskazał, iż jej niezwłoczne wykonanie wyrządziłoby mu znaczną szkodę, gdyż nie dysponuje on środkami pozwalającymi zaspokoić jednorazowo należność w tak znacznej kwocie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z postanowieniami art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże w określonych okolicznościach organ, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność może na wniosek strony lub z urzędu wstrzymać wykonanie aktu lub czynności (art. 61 § 2 p.p.s.a.), a po przekazaniu skargi sądowi administracyjnemu sąd ten może to uczynić na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Ponadto instytucja wstrzymania wykonania aktu może mieć zastosowanie nie tylko do zaskarżonego aktu, ale także do wszystkich innych podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie skarżącej tymczasową ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Chodzi tu o taką szkodę /majątkową, a także niemajątkową/, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
W niniejszej sprawie Sąd, analizując zarówno wniosek skarżącego, jak również biorąc z urzędu pod uwagę okoliczności decydujące o wstrzymaniu wykonania decyzji, stwierdził, że powyższe przesłanki nie zachodzą. Samo oświadczenie o niemożności uregulowania opłaty jednorazowo bez wskazania sytuacji materialnej skarżącego obrazującej jego status finansowy, rodzinny uniemożliwia weryfikację tego oświadczenia i w związku z tym nie może stanowić o istnieniu przesłanki do wstrzymania aktu. Skarżący nie wykazał, aby uiszczenie opłaty adiacenckiej w kwocie [...] zł stwarzało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że rodzaj obowiązku nałożonego w decyzji nie wywołuje stanu, który byłby trudny do odwrócenia, skoro chodzi o świadczenie pieniężne z natury rzeczy odwracalne.
Szkoda, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., to taka, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2008, s. 157). W niniejszej sprawie niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody nie występuje, gdyż w przypadku ewentualnego uwzględnienia przez Sąd wniesionej przez skarżącego skargi i uchylenia zaskarżonych decyzji, uiszczona przez niego kwota będzie zwrócona (por. postanowienia NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., GZ 127/04, niepubl. oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/2004, LexPolonica nr 375764).
Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło