VIII SA/Wa 449/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.M. na decyzję Burmistrza Gminy K. z dnia [...] maja 2007r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia : odrzucić skargę E.M. W dniu 6 lipca 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., skarga E.M. na decyzję z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] wydaną przez Kierownika Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., działającego na podstawie upoważnienia Burmistrza Gminy K., w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego w związku z suszą w 2006 r. Skarżąca wystąpiła do Sądu o "rozpatrzenie odwołania i uchylenie decyzji Miejsko Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej u.p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Na podstawie art. 52 § 1 u.p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, iż stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, który służy skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W niniejszej sprawie, po przekazaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, Burmistrz Gminy K. decyzją z dnia [...] maja 2007 r. ponownie odmówił skarżącej przyznania zasiłku celowego w związku z suszą. Decyzja nie zawierała pouczenia o trybie i terminie wniesienia odwołania. Należy stwierdzić, iż skarga została wniesiona do sądu administracyjnego mimo, że przysługiwał na nią wymieniony w art. 52 § 2 u.p.p.s.a. środek zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej, co powoduje jej niedopuszczalność. Skarga do sądu administracyjnego nie jest konkurencyjnym środkiem zaskarżenia decyzji wobec odwołania. Na drodze postępowania przed sądem administracyjnym mogą być zaskarżone wyłącznie decyzje ostateczne. Decyzja wydana po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania jest decyzją w nowej sprawie i wobec tego podlega weryfikacji w toku instancji, w trybach nadzwyczajnych i zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Z uwagi na to, że skarżąca wyraźnie wskazała, iż przedmiotem jej "odwołania", potraktowanego jako skarga, jest decyzja organu I instancji, to Sąd obowiązany był niedopuszczalną skargę odrzucić. Zgodnie z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm. – dalej k.p.a.) właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Z art. 17 pkt 1 k.p.a. wynika, że organem wyższego stopnia w stosunku do organów samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze. Tym samym w przedmiotowej sprawie odwołanie od decyzji Burmistrza Gminy K. winno być złożone do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., za pośrednictwem organu I instancji. Sąd zauważył, że decyzja organu I instancji z [...] maja 2007 r. nie zawierała pouczenia o prawie i terminie do wniesienia odwołania. Z uwagi na fakt, iż brak pouczenia o służącym stronie środku zaskarżenia nie może powodować ujemnych skutków dla strony (w przedmiotowej sprawie w postaci upływu terminu do wniesienia odwołania) podnieść należy, iż zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a., stronie służy prośba o przywrócenie terminu, którą należy wnieść w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z prośbą należy dopełnić czynności dla której określony był termin. Ponadto Sąd zauważa, iż żądanie strony w postępowaniu administracyjnym należy oceniać na podstawie treści pisma (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 marca 1987 r., III SA 92/87, niepubl.). O tym, jaki charakter ma wniesione pismo strony, decyduje strona. Jeżeli treść pisma budzi wątpliwości, organ administracji publicznej ma obowiązek wyjaśnić rzeczywistą wolę strony. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że stosownie do art. 9 k.p.a., wymieniony organ ma obowiązek czuwania nad tym, aby strona nie poniosła szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu powinien udzielić jej w razie potrzeby niezbędnych wyjaśnień. Skoro skarżąca złożyła pismo nazwane przez nią "odwołaniem" w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w R., który to organ jest organem odwoławczym dla Burmistrza Gminy K., to SKO obowiązane było pouczyć skarżącą o przysługujących jej prawach, gdyż nie uczynił tego organ I instancji. Mogłoby się wówczas okazać, że pismo skarżącej dawałoby podstawę do wszczęcia postępowania odwoławczego przez SKO, z uwagi na ewidentne uchybienie organu I instancji, który nie pouczył skarżącej o przysługujących jej środkach zaskarżenia na niekorzystną dla niej decyzję odmawiającą przyznania zasiłku celowego. Działając w zgodzie z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego (art. 7-12) organy działałyby również z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, jednocześnie realizując zasadę zaufania obywateli do organów państwa i zasadę szybkości postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.