VIII SA/Wa 449/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA - Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.M. na decyzję Burmistrza Gminy K. z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: poinformować Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. o istotnych naruszeniach prawa występujących w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego E.M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 155 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), informuje Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. o istotnym naruszeniu prawa, do którego doszło w toku rozpoznawania sprawy z wniosku E.M. o zasiłek celowy, który został złożony na podstawie art. 40 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. Nr 155, poz. 1109). W dniu 25 maja 2007 r. Kierownik Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej działający z upoważnienia Burmistrza Gminy K. (brak upoważnienia w aktach administracyjnych) wydał decyzję o odmowie przyznania E.M. zasiłku celowego w związku z suszą. Decyzja ta, doręczona skarżącej w dniu [...] maja 2007 r. nie zawierała pouczenia o prawie i terminie wniesienia odwołania. W dniu 8 czerwca 2007 r. (data wpływu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego) E.M. wniosła za pośrednictwem organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo zatytułowane jako odwołanie. Pismo to zakwalifikowane zostało przez Kolegium jako skarga i w dniu 6 lipca 2007 r. przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 r. Sąd odrzucił skargę E.M. wobec wniesienia jej na decyzję organu I instancji tj. decyzję Burmistrza Gminy K. z dnia [...] maja 2007 r. W toku rozpatrywania sprawy Sąd stwierdził istotne naruszenie przez organy obu instancji przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Naruszenie to polegało przede wszystkim na braku pouczenia strony o środkach i terminie zaskarżenia decyzji Burmistrza Gminy K., który to obowiązek wynika dla organu wprost z art. 107 § 1 Kpa, stanowiącego, że decyzja powinna zawierać między innymi pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie. Powyższe uchybienie uszło uwadze organu odwoławczego, który dodatkowo powinien mieć na względzie konstytucyjną (art. 78 Konstytucji RP) zasadę dwuinstancyjności postępowania wyrażoną w art. 15 w związku z art. 127 § 2 Kpa. Organ odwoławczy odstąpił zaś od obowiązku wyjaśnienia rzeczywistej woli strony zawartej w piśmie E.M. nazwanym odwołaniem, które to pismo zostało złożone w terminie właściwym do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji (art. 129 § 2 Kpa). Tym bardziej, że z treści tego pisma wynikało wprost, że skarżąca zwraca się o uchylenie tej decyzji. Podkreślić jednocześnie należy, że organy administracji publicznej są obowiązane czuwać nad tym, aby strony nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu winny udzielać im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek (art. 9 Kpa). Ponadto organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 Kpa). Sąd stwierdza, że nierespektowanie podstawowych zasad postępowania administracyjnego prowadzi do powstania z winy organów negatywnych dla strony skutków prawnych, a także przewlekłości postępowania. Ponadto nie służy realizacji zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 Kpa). Dlatego też, Sąd uznał za uzasadnione wystąpienie z niniejszą sygnalizacją.