VIII SA/Wa 454/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Asesor WSA Artur Kot, Protokolant A.B., po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2007 r. sprawy ze skargi J.D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia (...) maja 2007 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1) uchyla zaskarżone postanowienie; 2) stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Syg. akt VIII SA/Wa 454/07 Uzasadnienie Postanowieniem znak [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. biorąc za podstawę art.134 i art. 141 § 2 w związku z art.144 Kodeksu postępowania administracyjnego[ DZ.U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 z póź. zmianami], dalej jako k.p.a., po rozpoznaniu zażalenia J.D. na postanowienie Prezydenta Miasta R. z dnia [...], nr [...] w sprawie nałożenia na D.S. obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko dla przedsięwzięcia po nazwą " przebudowa istniejącej stacji tankowania gazu dla pojazdów samochodowych i rozbudowa stacji paliw płynnych z zapleczem administracyjno – biurowym, socjalnym, sanitarnym, handlowo – usługowym i technicznym, budynek myjni samochodów wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działkach o numerach 4/1, 4/2, 4/3, 4/7 przy ulicy W. w R. w zakresie określonym w art.52 ust.1 ustawy Prawo ochrony środowiska stwierdziło, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. Organ ustalił i zważył co następuje : Postanowieniem z [...] Prezydent Miasta R. nałożył na D.S. obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko dla planowanej inwestycji. W postanowieniu prawidłowo pouczono strony o przysługującym prawie złożenia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w terminie 7 dni od daty jego otrzymania. Postanowienie to J.D. odebrała w dniu 25 kwietnia 2007 roku. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 2 maja 2007 roku. Zażalenie zostało zaś zostało złożone przez nią w dniu 4 maja 2007 roku, a więc z uchybieniem terminu. Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. złożyła J.D. W uzasadnieniu skargi podnosiła ona, że błędnie organ ustalił, że ona w dniu 25 kwietnia 2007 roku odebrała postanowienie Prezydenta Miasta R. z dnia [...]. Postanowienie to zostało odebrane przez pracownika firmy D.S. i zostało jej dopiero przekazane w dniu 30 kwietnia 2007 roku. W związku z powyższym wnosiła o uwzględnienie skargi i przywrócenie jej terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta R. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wnosiło o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga J.D. zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych [ DZ.U. nr 153 , poz.1269 ] oraz art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej p.p.s.a. [ DZ.U. nr 153, poz.1270, ze zmianami] sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności. Jak stanowi przepis art.134 § 1 p.p.s.a. Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarżąca zarzucała organowi błędne ustalenia faktyczne co do daty otrzymania przez nią postanowienia Prezydenta Miasta R. z dnia [...]. Podnosiła, że faktycznie nie otrzymała postanowienia Prezydenta Miasta R. w dniu 25 kwietnia 2005 roku, a otrzymała to postanowienie w dniu 30 kwietnia 2005 roku od pracownika z firmy D.S. Przepis art. 46 § 1 k.p.a. reguluje zagadnienie pokwitowania zwykłego odbioru pisma sądowego. Określa dwa elementy niezbędne dla prawidłowości potwierdzenia doręczenia: podpis odbierającego oraz wskazanie daty doręczenia przez odbierającego. Przenosząc to na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że odbiór postanowienia został potwierdzony podpisem D. oraz wpisano datę odbioru 25. 04. 07. Jednocześnie doręczający nie zaznaczył na zwrotnym poświadczeniu odbioru komu to pismo zostało doręczone. W wyroku z 10 listopada 1995 roku, SA/Gd 1860/94 Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że fakt doręczenia pisma samemu adresatowi, a nie innej osobie powinien wynikać z adnotacji dokonanej przez doręczyciela na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W sytuacji gdy występuje wątpliwość czy korespondencja została odebrana przez adresata, taka adnotacja pozwala na jednoznaczne określenie komu przesyłkę wydano. Artykuł 7 k.p.a. nakłada na organ administracji publicznej obowiązek stania na straży praworządności i podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Szczególnie ta zasada nabiera wagi w sytuacji stwierdzenia, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu. W takiej sytuacji strona traci możliwość, aby jej odwołanie zostało rozpoznane merytorycznie. Z zasady prawdy obiektywnej wynikają dla organu określone obowiązki: a) po pierwsze określenia z urzędu, jakie dowody są niezbędne dla ustalenia stanu faktycznego sprawy; b) przeprowadzenia określonych dowodów. Organ administracji zobowiązany jest z urzędu podjąć wszelkie dowody służące ustaleniu stanu faktycznego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 kwietnia 1992 roku, IV SA/Wa 1378/91). W niniejszej sprawie wobec faktu braku oznaczenia przez doręczyciela komu została doręczona przesyłka obejmująca postanowienie z [...], oraz twierdzeniom skarżącej, iż to nie ona dokonała odbioru tej przesyłki należało ponad wszelką wątpliwość ustalić tę okoliczność. Poprzestanie tylko na formalnym stwierdzeniu, że skoro złożono podpis D., to niewątpliwie uczyniła to skarżąca, jest postępowaniem niewystarczającym do prawidłowego ustalania stanu faktycznego w tym zakresie. Ten obowiązek nie może jednak być tak daleko posunięty, żeby organ administracji publicznej miał obowiązek badania autentyczności podpisu odbiorcy. Jednocześnie należy zauważyć iż organ administracji publicznej, zgodnie z przepisem art.8 k.p.a. obowiązany jest prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do organów państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli. Z tych też względów w ocenie sądu doszło do naruszenia przepisów art. 7, art. 8, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całości materiału dowodowego, który pozwoliłby organowi poczynić jednoznaczne ustalenia co do doręczenia skarżącej w dniu 25 kwietnia 2007 roku postanowienia z [...]. Uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien przeprowadzić dowody z zeznań świadka doręczyciela przedmiotowej przesyłki oraz skarżącej jako strony na okoliczność odbioru przesyłki w dniu 25 kwietnia 2007 roku. Tak poczynione ustalenia pozwolą jednoznacznie przesądzić, czy i kiedy postanowienie Prezydenta Miasta R. z dnia [...] zostało skarżącej doręczone. Z tych też względów biorąc za podstawę art.145 § 1 pkt 1 lit.c) p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie. Na podstawie art.152 p.p.s.a. orzeczono o wstrzymaniu wykonalności uchylonego postanowienia.