VIII SA/Wa 454/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Sławomir Fularski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA – Artur Kot Sędzia WSA – Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I. L. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marka Wroczyńskiego w sprawie ze skargi K. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić wniosek. Pismem procesowym z dnia [...] maja 2010 r. K. L. reprezentowana przez męża I. L. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wyłączenie sędziego tego Sądu - Marka Wroczyńskiego orzekającego w sprawie z jej skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Zdaniem pełnomocnika skarżącej wymieniony sędzia "świadomie i celowo", nie będąc bezstronnym w sprawie o sygn. akt VIII SA/Wa 26/08 wraz z pozostałymi członkami składu orzekającego wyrokiem z dnia 9 czerwca 2008 r. oddalił skargę K. i I. L. "po dopuszczeniu się przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentu". Pełnomocnik skarżącej podniósł , że również na szkodę skarżącej i jej małżonka działali sędziowie Naczelnego Sądu Administracyjnego, którzy wyrokiem z dnia 24 września 2009 r. w sprawie I OSK 1374/08 oddalili skargę kasacyjną od wyroku zapadłego w sprawie VIII SA/Wa 26/08. Tym samym, ww. sędzia działał na ich szkodę, poświadczając w uzasadnieniu tego wyroku nieprawdę co do dokumentu mającego znaczenie prawne. Dodatkowo pełnomocnik wskazał, że złożył do Prokuratury Rejonowej dla W. [...] zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez ww. sędziów WSA w Warszawie i NSA. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Należy stwierdzić, że przedmiotowy wniosek nie obejmuje swoim zakresem przyczyn wyłączenia sędziego wskazanych w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwaną p.p.s.a.). Z treści wniosku wynika, że pełnomocnik skarżącej ww. sędziemu zarzucił wydanie wyroku w innej sprawie "po dopuszczeniu się przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentu". Stosownie do uregulowań art. 19 p.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W myśl przepisu art. 20 § 1 p.p.s.a. we wniosku powinny być wskazane przyczyny uprawdopodabniające przyczyny wyłączenia. Stosownie do treści art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. o wyłączeniu sędziego rozstrzyga postanowieniem w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy po złożeniu wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Tak więc sędzia, o wyłączenie którego złożono wniosek zobligowany jest do złożenia oświadczenia stosownego do powodów wyłączenia przewidzianych w art. 18 § 1 i art. 19 p.p.s.a. W postanowieniu z dnia 22 lutego 2008 r. (sygn. akt II FZ 60/08, ONSAiWSA 2008/6 poz. 97) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wyłączenie sędziego (sędziów) na zasadzie art. 19 p.p.s.a. ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania z postępowania sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu jej interesów. Sam wniosek o wyłączenie winien zawierać: 1. wskazanie sędziego, a w przypadku, gdy wniosek o wyłączenie sędziego dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni powinni być oznaczeni przez wskazanie imion i nazwisk; 2. podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie oraz okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie wskazanej przyczyny. Z art. 19 p.p.s.a. wynika, iż wniosek o wyłącznie sędziego uzasadnia jedynie uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że w rozpatrywanej sprawie zaistniały okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego, którego wyłączenia strona się domaga. Wnioskodawca winien więc wskazać okoliczności w postaci konkretnych faktów, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności składu orzekającego. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności mogące stanowić podstawę do wyłączenia sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od orzekania w niniejszej sprawie. Jak wynika z oświadczenia sędziego, którego wniosek dotyczy, nie istnieją żadne okoliczności, o których mowa w art. 18 i 19 p.p.s.a., które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w niniejszej sprawie. Podkreślić należy, że argumentacja przedstawiona we wniosku ograniczyła się jedynie do wskazania, iż ww. sędzia oraz inni sędziowie orzekający w sprawie wydali wyroki "po dopuszczeniu się przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentu", co wobec braku uprawdopodobnienia zarzutów wnioskodawcy skutkuje tym, że wniosek jest bezpodstawny i niczym nieuzasadniony. Pełnomocnik skarżącej w swym wniosku nie uprawdopodobnił, aby zachodziły jakiekolwiek okoliczności wzbudzające wątpliwości, co do bezstronności sędziego orzekającego w sprawie. W szczególności za takie uprawdopodobnienie nie może być uznane jego pozbawione podstaw stwierdzenie o orzekaniu "po dopuszczeniu się przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentu". Fakt, że strona nie akceptuje rozstrzygnięć procesowych sądu w tej, czy w innych sprawach zawisłych przed tutejszym sądem, czy zarządzeń wydawanych w toku postępowania nie może stanowić podstawy do wyłączenia sędziego. Przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie czy też stronniczo, nie jest przesłanką żądania jego wyłączenia. Strona może bowiem zwalczać nieprawidłowe jej zdaniem orzeczenie wydane przez Sąd l instancji wykorzystując przysługujące jej środki odwoławcze (vide: postanowienie z dnia 6 sierpnia 2009 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II OZ 648/2009, publ. LexPolonica nr 2066930). W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącej nie wskazał przyczyn, które uzasadniałyby zastosowanie określonych w ustawie środków prawnych. Subiektywne odczucia skarżącego nie mają zaś znaczenia przy rozpoznawaniu niniejszej skargi. W tej sytuacji zgłoszony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Z tego względu, na podstawie art. 22 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia