VIII SA/Wa 455/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-09-30

Skład orzekający: Leszek Kobylski, Artur Kot, Cezary Kosterna

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona, do której nie zostało skierowane postanowienie organu administracji, ale którego treść dotyczy jej sytuacji prawnej, jest legitymowana do wniesienia skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeśli strona skarżąca nie jest stroną zaskarżonego postanowienia i nie posiada interesu prawnego do jego zaskarżenia. W sytuacji, gdy postanowienie organu administracji zostało skierowane do innej osoby (np. pełnomocnika), a strona nie jest stroną tego postępowania, nie jest uprawniona do wniesienia skargi na to postanowienie.
Stan faktyczny
Doradca podatkowy A. M. S. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego z prośbą o przeksięgowanie nadwyżki zwrotu VAT na poczet zaliczki podatku dochodowego. Organ wezwał do złożenia pełnomocnictwa, a po braku jego złożenia, postanowił pozostawić podanie bez rozpoznania. Po zażaleniu, Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Skargę do WSA wniósł S. W., kwestionując zasadność żądania nowego pełnomocnictwa.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot, Sędzia WSA Cezary Kosterna /sprawozdawca/, Protokolant Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2010 r. sprawy ze skargi S.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] września 2009 r. A. M. S., doradca podatkowy zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z prośbą o przeksięgowanie podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy wykazanej w złożonej deklaracji VAT-7 za sierpień 2009 r. na poczet zaliczki podatku dochodowego od osób fizycznych PIT5L za sierpień. Z podanych w nagłówku pisma danych S. W. i z użycia przez podpisującego pieczątki "pełnomocnik" wynikało, że czyni to w imieniu S. W. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. wezwał A. M. S. do usunięcia braków jego pisma przez złożenie pełnomocnictwa, pod rygorem pozostawienia sprawy bez rozpoznania. W odpowiedzi na to wezwanie A. S. wyjaśnił pisemnie, że udzielone mu [...] października 2003 r. pełnomocnictwo znajduje się w aktach urzędu (aktach podatkowych S. W.). W tej sytuacji Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. postanowieniem z [...] października 2009 r. skierowanym do A. S. na podstawie art. 169 § 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zmianami – dalej: Ordynacja podatkowa) postanowił wniesione w dniu [...] września 2009 r. przez niego podanie o zaliczenie zwrotu VAT należnego podatnikowi W. S. za miesiąc sierpień 2009 r. pozostawić bez rozpatrzenia. Na to postanowienie zostało w dniu [...] listopada 2009 r. wniesione zażalenie podpisane zarówno przez A. S. jaki i przez S. W. Postanowieniem z [...] listopada 2009 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. na podstawie art. 76 a § 1 i art. 76 b Ordynacji podatkowej zaliczył S. W. kwotę [...] zł z tytułu zwrotu podatku VAT na poczet podatku dochodowego za sierpień 2009r. Po rozpoznaniu zażalenia na postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpoznania, Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z [...] marca 2010 r. skierowanym do A. M. S. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Skargę na postanowienie organu drugiej instancji wniósł S. W. zarzucając naruszenie przepisów art. 98-109 Kodeksu cywilnego, art. 136, 137 § 3, art. 120 i art. 121§ 1 Ordynacji podatkowej obszernie argumentując, że jego zdaniem złożone wcześniej do akt podatkowych S. W. pełnomocnictwo dla A. M. S. z 2003 r. powinno być dla organu wystarczające i zbędne było domaganie się w związku z podaniem z września 2009 r. złożenia nowego pełnomocnictwa. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: skarga podlega odrzuceniu. Zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. było skierowane do A. M. S. Zaliczenie podatku dotyczącego S. W. nastąpiło zgodnie z tym, jak pisał w podaniu z września 2009 r. A. M. S. W tej sytuacji należy uznać, że S. W. nie jest stroną zaskarżonego postanowienia, nie ma też interesu prawnego we wniesieniu skargi, a więc nie jest uprawnionym do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2010 r. w myśl art. 50 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami – dalej: p.p.s.a.). W tej sytuacji należało skargę uznać za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) p.p.s.a. odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło