VIII SA/Wa 455/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi K. L., I. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanowił: odrzucić skargę I. L. Pismem z [...] maja 2016 r. K. L. i I. L. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na powołane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2016 r. Zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało w wyniku rozpatrzenia zażalenia K. L. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. (dalej organ I instancji) z [...] stycznia 2016 r. odmawiające wszczęcia postępowania podatkowego z wniosku K. L. i I. L. Postanowienie organu I instancji doręczono K. L. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga I. L. podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Oznacza to, że prawo wniesienia skargi jest uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez stronę skarżącą środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one w postępowaniu przed organem administracyjnym. Obowiązek ten wynika z założenia, że sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych (tak:. J.P. Tarno, Postępowanie przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, s. 97). Przy czym skarga może dotyczyć wyłącznie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. W niniejszej sprawie I. L. nie wniósł zażalenia od postanowienia organu I instancji z [...] stycznia 2016 r. mimo, że zawierało prawidłowe pouczenie, co do sposobu i terminu wniesienia środka zaskarżenia. Zażalenie takie wniosła jedynie K. L. Skoro zatem I. L. nie wyczerpał środków zaskarżenia jakie służyły mu w sprawie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.