VIII SA/Wa 455/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2016 r. VIII SA/Wa 455/16 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanowił: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 listopada 2016 r. VIII SA/Wa 455/16. Postanowieniem z 24 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. L. (dalej: "skarżąca") na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z [...] kwietnia 2016 r. z uwagi na wniesienie skargi po upływie terminu. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 26 kwietnia 2016 r., zatem skargę należało wnieść najpóźniej w dniu 26 maja 2016 r., tymczasem skarżąca wniosła skargę w dniu 27 maja 2016 r. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca i I. L. (dalej: "uczestnik postępowania") wskazali, że dzień 26 maja 2016 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy (Boże Ciało) wobec czego ostatni dzień terminu na wniesienie skargi przypadał w dniu 27 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przepis ten, stanowiący podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny, stanowi wyjątek od zasady dewolutywności, gdyż w razie wystąpienia przesłanek w nim wskazanych przedmiot rozpoznania sądowego nie zostaje przeniesiony do sądu wyższej instancji. Sąd po rozpatrzeniu wniesionego zażalenia uznał, że przedmiotowe zażalenie w całości zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a. ). W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 26 kwietnia 2016 r., zatem skargę należało wnieść do dnia 27 maja 2016 r., ponieważ ostatni dzień terminu (26 maja 2016 r.) przypadał na dzień Bożego Ciała, ustawowo wolny od pracy na podstawie art. 1 pkt 1 lit. h ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz.U. z 2015 r. poz. 90). W tej sytuacji należało uwzględnić zażalenie, w związku z czym na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.