VIII SA/Wa 461/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot /sprawozdawca/, Sędzia WSA Justyna Mazur, Protokolant Referent stażysta Dorota Jaworska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2012 r. sprawy ze skargi Spółki dla Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej i Leśnej w O. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga Spółki dla Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej i Leśnej w O. (skarżąca) na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (Minister, organ odwoławczy) z dnia [...] kwietnia 2012 r., znak [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco: Decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. Wojewoda [...] (organ I instancji) działając na podstawie art. 157 § 1 oraz 158 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwana dalej k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku J. B. (pełnomocnik) odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy O. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 1985 r. przyznającej Wspólnocie Wsi O. odszkodowanie z tytułu przejścia na własność Państwa działki nr [...] oraz [...]. Decyzja niniejsza doręczona została stronom postępowania tj. Wójtowi Gminy O., Zarządowi skarżącej, pełnomocnikowi skarżącej oraz Stowarzyszeniu "[...]" w dniu [...] lipca 2010 r. Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik występując w imieniu Stowarzyszenia "[...]", skarżącej oraz jako pełnomocnik Zarządu skarżącej, wniósł odwołanie na powołane wyżej rozstrzygnięcie organu I instancji. Postanowieniem znak [...] z [...] lutego 2012 r. Minister, działając na podstawie art. 134 k.p.a. po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie niniejsze doręczone zostało w/w stronom postępowania w dniu [...] marca 2012 r. Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik (występując w imieniu skarżącej) złożył do organu odwoławczego wniosek o przywrócenie terminu odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] czerwca 2010 r. Jako podstawę powyższego wskazał, iż przedmiotowa decyzja doręczona została jego synowi A. B., wówczas [...] – letniemu, który nie miał pełnomocnictwa do jej odbioru oraz nie poinformował go o tym fakcie. Pełnomocnik zauważył przesyłkę sam i po ustaleniu z synem, że ten odebrał ją [...] lipca 2010 r., tego samego dnia tj. [...] lipca 2010 r. nadał odwołanie, zachowując 14 – dniowy termin złożenia odwołania. Obecnie okazało się, iż syn błędnie podał datę doręczenia decyzji, co spowodowało uchybienie terminu wniesienia odwołania, o czym pełnomocnik nie wiedział. O fakcie tym powziął wiedzę dopiero z przedmiotowego postanowienia (Ministra z [...] lutego 2012 r.). Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak [...], Minister działając na podstawie art. 59 § 2 k.p.a., orzekł o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Podstawę powyższego stanowiło ustalenie przez organ odwoławczy, iż nie zostały spełnione ustawowe przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej – wniesienia odwołania. Wskazał, iż zgodnie z art. 58 § 1 i 2 k.p.a., w razie uchybienia terminu organ administracyjny przywróci termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki: zainteresowany uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, zainteresowany wniesie prośbę o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, jednocześnie z wniesieniem prośby dopełni czynności, dla której określony był termin. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne (art. 58 § 3 k.p.a.). Minister podał, iż pismem z dnia [...] marca 2012 r., skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] czerwca 2010 r. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej podniósł, że wnosząc odwołanie był przekonany, że wnosi je w terminie. Zatem o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji dowiedział się z postanowienia Ministra z dnia [...] lutego 2012 r., które zostało mu doręczone w dniu [...] marca 2012 r. Od tej więc daty należy liczyć upływ 7-dniowego terminu z art. 58 § 2 k.p.a. Wniosek zaś o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został nadany w placówce operatora pocztowego w dniu [...] kwietnia 2012 r., a więc termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu został przekroczony. W konsekwencji organ odwoławczy uznał, iż niedopełnienie choćby jednej z przesłanek z art. 58 § 1 i 2 k.p.a., gdyby nawet pozostałe były spełnione, przesądza o niedopuszczalności przywrócenia terminu. Skargę na powołane rozstrzygnięcie do sądu administracyjnego złożył pełnomocnik skarżącej wnioskując o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Wskazał, iż wydane przez organ odwoławczy rozstrzygnięcie narusza obowiązujące przepisy k.p.a., brak jest bowiem wskazania pełnego adresu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Ponadto w tej samej sprawie wydane zostały dwa postanowienia: z [...] lutego 2012 r. i [...] kwietnia 2012 r. Pełnomocnik oświadczył, iż na postanowienie z [...] lutego 2012 r. wniósł skargę do sądu administracyjnego, po jej rozpatrzeniu przez sąd złoży stosowny wniosek o ustanie przyczyny uchybienia terminu. Wniosek z dnia [...] marca 2012 r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji jest bezprzedmiotowy, zatem wydane postanowienie z [...] kwietnia 2012 r. również jest bezprzedmiotowe. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Na wstępie podkreślić należy, że przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena legalności postanowienia Ministra w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Podstawę objętego skargą rozstrzygnięcia stanowił art. 58 k.p.a., zgodnie z którym w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2), przy czym przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne (§ 3). Z powołanej regulacji wyraźnie wynika, że wniesienie prośby o przywrócenie terminu i dokonanie czynności, dla której przewidziany był uchybiony termin, musi nastąpić łącznie w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia. Datą, od której należy liczyć ten termin, jest data uzyskania przez osobę zainteresowaną wiadomości o zdarzeniu powodującym rozpoczęcie biegu terminu. Jeśli zatem strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od uzyskania przez nią wiadomości o tym, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu (por. wyrok wyr. NSA z dnia 10 marca 2000 r., I SA/Lu 1524/98, LEX nr 42915). Trafnie wywiedziono w zaskarżonym postanowieniu, że w stanie faktycznym sprawy brak jest podstaw do przywrócenia terminu. Przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożony został bowiem dopiero w dniu [...] kwietnia 2012 r. (data nadania), a więc z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Jak wynika z argumentów pełnomocnika skarżącej przytaczanych jako podstawa wniosku, o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania dowiedział się on dopiero z postanowienia organu odwoławczego z [...] lutego 2012 r. Postanowienie niniejsze zostało pełnomocnikowi skarżącej prawidłowo doręczone w dniu [...] marca 2012 r. Zatem w świetle przedstawionych wyżej reguł wynikających z treści art. 58 § 2 k.p.a. przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania winien być złożony najpóźniej do dnia [...] marca 2012 r. Podkreślić przy tym należy, iż składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania pełnomocnik skarżącej nie dokonał czynności, dla której przewidziany był uchybiony termin, nie dołączył bowiem do wniosku odwołania. W ocenie Sądu organ odwoławczy zasadnie uznał, iż okoliczność wniesienia prośby o przywrócenie terminu i dokonanie czynności, dla której przewidziany był uchybiony termin, winno nastąpić w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia. Uchybienie powyższemu determinowało obowiązek Ministra podjęcia niekorzystnego dla skarżącej rozstrzygnięcia. Ponadto przedmiotowe postępowanie organ odwoławczy prowadził zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami procedury. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w sposób wyżej wskazany stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa. Analizując przedmiotową sprawę Sąd nie dopatrzył się innych naruszeń przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które miałyby wpływ na wynik sprawy. Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.