VIII SA/Wa 461/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia[...]marca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie uznania zasiłku pielęgnacyjnego za świadczenie nienależnie pobrane postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt VIII SA/Wa 461/13, poprzez zastąpienie zawartych na stronie 2 uzasadnienia w wersie 7 słów "zaskarżonego postanowienia" słowami "zaskarżonej decyzji" Postanowieniem z 18 lipca 2013 r. sygn. akt VIII SA/Wa 461/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie uznania zasiłku pielęgnacyjnego za świadczenie nienależnie pobrane. Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Sprostowanie postanowienia nie jest ograniczone żadnym terminem. Można go dokonać w każdym czasie. Przedmiotem sprostowania może być każde postanowienie bez względu na jego zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. W tym przypadku doszło do oczywistej omyłki poprzez błędne określenie zaskarżonego aktu. Zarówno z sentencji postanowienia z dnia 18 lipca 2013 r., jak i z treści skargi oraz wniosku o wstrzymanie wykonania wynika, że skarżący wnioskował o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie zaś postanowienia. Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie zaś postanowienia, co uznać należy za oczywistą omyłkę pisarską. W związku z powyższym na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.