VIII SA/Wa 467/20

PostanowienieWSA w Warszawie2023-06-16

Skład orzekający: Sędzia WSA Justyna Mazur

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona w dniu 30 czerwca 2020 r. została wniesiona z przekroczeniem terminu, uwzględniając okres zawieszenia biegu terminów związany z COVID-19?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę jako wniesioną po terminie. Decyzja organu drugiej instancji została doręczona 5 marca 2020 r. Termin do wniesienia skargi, który początkowo upływał 6 kwietnia 2020 r., uległ zawieszeniu od 31 marca 2020 r. do 23 maja 2020 r. z powodu przepisów wprowadzonych w związku z COVID-19. Po okresie zawieszenia bieg terminu wznowiono na 5 dni, co oznaczało jego upływ z dniem 28 maja 2020 r. Skarga wniesiona 30 czerwca 2020 r. była zatem spóźniona, a wniosek o przywrócenie terminu został oddalony przez WSA i utrzymany w mocy przez NSA.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi K. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 28 lutego 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień i wrzesień 2015 r. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 30 czerwca 2020 r. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 czerwca 2023 r. i odrzucił skargę jako wniesioną po terminie, oddalając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi K. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 28 lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień i wrzesień 2015r. postanowił: odrzucić skargę. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej: "ppsa"), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 ppsa stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W świetle treści art. 83 § 3 ppsa oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Odnosząc treść tych przepisów do sprawy niniejszej stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie decyzja organu drugiej instancji została doręczona 5 marca 2020r. i pierwotnie termin do jej wniesienia przy uwzględnieniu dni wolnych od pracy upływał 6 kwietnia 2020 r. Bieg tego terminu uległ jednak zawieszeniu, albowiem w związku z rozprzestrzenianiem się na terytorium Rzeczypospolitej Polski zakażeń i choroby COVID-19, na mocy ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 568, dalej: "ZmKoronawirusU"), która weszła w życie 31 marca 2020 r., dokonano wstrzymania rozpoczęcia oraz zawieszenia biegu wskazanych w art. 15zzr i art. 15zzs KoronawirusU terminów prawnoadministracyjnych (zarówno materialnych - art. 15zzr ust. 1, jak i proceduralnych - art. 15zzs ust. 1) na - pierwotnie - okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19. Przepisy art. 15zzr i art. 15zzs KoronawirusU zostały uchylone na mocy ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2. W myśl art. 15 zzt KoronawirusU, przepisów statuujących ww. wstrzymanie rozpoczęcia oraz zawieszenie biegu terminów nie stosowało się do terminów związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 oraz wywołanych nią sytuacji kryzysowych. Ocena spełnienia tych przesłanek wyłączających wstrzymanie rozpoczęcia oraz zawieszenie biegu wskazanych w art. 15zzr ust. 1 i art. 15zzs ust. 1 KoronawirusU terminów miała wynikać z każdorazowej oceny charakteru danej sprawy oraz biegnących w związku z tą sprawą terminów, tj. czy rzeczywiście są one (lub były) związane z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 oraz wywołanych nimi sytuacjami kryzysowymi. Stan epidemii w związku z zakażeniem COVID-19 wprowadzono rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii. W myśl ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw, wskazane w art. 15zzr ust. 1 i art. 15zzs ust. 1 KoronawirusU terminy biegnące w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 31 marca 2020 r., tj. 31 marca 2020 r., uległy zawieszeniu od 31 marca 2020 r., natomiast te z tych terminów, które miałyby rozpocząć swój bieg po 31 marca 2020 r., biegu tego nie rozpoczęły. Kierując się wskazówkami interpretacyjnymi zawartymi w postanowieniu NSA z 13 października 2020r., sygn. akt I OZ 602/20 (LEX Nr 3077320) i zawartymi w tym postanowieniu poglądami prawnymi, Sąd za NSA uznaje, że wstrzymanie rozpoczęcia oraz zawieszenie biegu terminów zgodnie z art. 15zzs KoronawirusU miało miejsce w okresie od 31 marca 2020 r. do 23 maja 2020 r. W niniejszej sprawie, w związku z doręczeniem stronie zaskarżonej decyzji 5 marca 2020r., 30 dniowy termin do wniesienia skargi biegł do dnia 30 marca 2020 roku przez 25 dni, po czym w dniu 31 marca 2020 r. uległ zawieszeniu, które trwało do dnia 23 maja 2020 r. Po okresie zawieszenia biegł dalej przez 5 dni i upłynął z dniem 28 maja 2020 r. Tym samym skarga w niniejszej sprawie powinna zostać wniesiona najpóźniej w dniu 28 maja 2020 r. Nie ulega zatem wątpliwości, iż skarga wniesiona w dniu 30 czerwca 2020 r. została wniesiona z przekroczeniem terminu i jest spóźniona. Wskazać jednocześnie należy, iż wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie został uwzględniony. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2022 r. Wojewódzki Sad Administracyjny odmówił bowiem przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z 25 maja 2023r., sygn. akt I FZ 71/23 oddalił zażalenie strony na powyższe postanowienie WSA. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 i art. 83 § 3 ppsa, Sąd odrzucił skargę, orzekając jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło