VIII SA/Wa 47/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 21 marca 2018 r. sprawy ze skargi E. K., K. G., M. K. na postanowienie Prezesa Agencji Mienia Wojskowego z dnia [...] października 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie odprawy mieszkaniowej oddala skargę. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga E. K., K. G. (z d. K.), M. K. (dalej jako: "Skarżący") na postanowienie Prezesa Agencji Mienia Wojskowego z dnia [...] października 2017 r. Nr [...], którym ww. organ działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257, dalej jako: "Kpa") oraz art. 17 ust. 3 i 4 ustawy o Agencji Mienia Wojskowego z dnia 10 lipca 2015 r. (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1456), po rozpatrzeniu zażalenia ww. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Mienia Wojskowego w L. z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L. z dnia [...] sierpnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie wypłaty odprawy mieszkaniowej – orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Ww. skarżący działając przez pełnomocnika, w dniu 1 sierpnia 2017 r. wystąpili do Dyrektora Oddziału Regionalnego AMW w L. z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w L. z [...] sierpnia 2014 r. o wypłacie wyżej wymienionym odprawy mieszkaniowej, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem wnioskodawców podstawą do wznowienia postępowania jest ujawnienie nowych istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych oraz dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nie wziętych pod uwagę w dniu jej wydawania. Takie okoliczności, zdaniem stron, wynikają z wyroków sądów administracyjnych tj. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 sierpnia 2012 r. sygn. akt I OSK 2373/11 oraz z dnia 13 listopada 2015 r. sygn. akt I OSK 1165/14. Z wyroków tych wynika, że przy obliczaniu wysokości odprawy mieszkaniowej winien być brany pod uwagę wskaźnik ceny 1 m2 powierzchni lokalu oddanego do użytkowania w kwartale poprzedzającym wydanie decyzji o wypłacie odprawy, a nie jak przyjął organ Agencji z kwartału poprzedzającego nabycie uprawnień do wypłaty. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Mienia Wojskowego w L. po rozpatrzeniu powyższego wniosku postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie wypłaty odprawy mieszkaniowej na rzecz E. K., K. K. i M. K. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że zgodnie z art. 148 § 1 Kpa podanie o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją administracyjną wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał decyzje w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Jednocześnie ww. organ stwierdził, że o okoliczności stanowiącej podstawę wniosku o wznowienie postępowania strony wiedziały już w 2016 r., co potwierdza złożony przez nie wniosek z 22 marca 2016 r. o wydanie decyzji o dopłacie do odprawy mieszkaniowej, który był przedmiotem odrębnego postępowania. Skarżący reprezentowani przez pełnomocnika wnieśli w terminie zażalenie na postanowienie organu I instancji. W zażaleniu skarżący wskazują na błędną, ich zdaniem, interpretację art. 148 § 1 Kpa i uznanie przez organ I instancji, że wniosek o wznowienie postępowania złożyli po terminie. Tymczasem o możliwości złożenia wniosku o wznowienie postępowania skarżący dowiedzieli się z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 maja 2017 r. sygn. akt VIII SA/Wa 774/16, który został im doręczony 29 czerwca 2017 r. i od tego terminu, w ciągu miesiąca, wnieśli o wznowienie postępowania. Organ odwoławczy Prezes Agencji Mienia Wojskowego (dalej jako: "Prezes AMW" lub "organ odwoławczy"), po rozpatrzeniu zażalenia, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał na ramy prawne rozpoznawanego zażalenia, jako wydanego w postępowaniu nadzwyczajnym o wznowienie postępowania regulowanym przepisami art. 145 - 152 Kpa. Odnosząc powyższe przepisy do stanu faktycznego i prawnego rozpoznawanej sprawy, organ odwoławczy wskazał, że postępowanie dotyczące wypłaty odprawy mieszkaniowej na rzecz E. K., K. K. i M. K. zostało zakończone decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L. z [...] sierpnia 2014 r. Nr [...]. Wobec niewniesienia przez strony odwołania decyzja ta stała się ostateczna. Zatem wniosek o wznowienie w niniejszej sprawie został złożony przez osoby uprawnione, będące stronami postępowania administracyjnego zakończonego ww. decyzją, która jest decyzją ostateczną w administracyjnym toku instancji i nadal funkcjonuje w obrocie prawnym. Strony we wniosku wznowieniowym jako podstawę wniosku wskazują na art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie m.in. jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Prezes AMW podniósł, że dla oceny zachowania przez strony terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w L. istotne jest ustalenie, kiedy wnioskujący dowiedzieli się o istnieniu tych okoliczności. Podkreślenia przy tym wymaga, że zachowanie przez wnioskujących omawianego terminu jest okolicznością faktyczną, która winna być w sposób obiektywny ustalona w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie (wyrok WSA w Olsztynie z 28 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Ol 686/13). Podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. We wniosku strony wskazały, że o okolicznościach stanowiących przesłankę do wznowienia postępowania dowiedziały się z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 maja 2017 r. sygn. akt VIII SA/Wa 774/16, który został im doręczony 29 czerwca 2017 r. i od tego terminu, w ciągu miesiąca, wnieśli o wznowienie postępowania. Organ odwoławczy podkreślił, że strony w szczególności wyeksponowały uzasadnienie cyt. Wyroku, w którym Sąd zasygnalizował ewentualność wzruszenia zaskarżonej decyzji w trybie wznowienia postępowania, jeżeli zostanie wykazane spełnienie przesłanek warunkujących wszczęcie postępowania wznowieniowego. Prezes AMW wskazał, że z argumentacją Państwa K., zawartą w zażaleniu, odnośnie zachowania terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania nie można się zgodzić. Organ odwoławczy stwierdził, że słusznie organ I instancji w swoim postanowieniu wskazał, że skarżący na wadliwie przyjęty do wyliczenia odprawy wskaźnik ceny 1 m2 powierzchni użytkowej lokalu wskazywali już w swoim wniosku z 22 marca 2016 r. Zatem miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego przedmiotową decyzją upłynął 21 kwietnia 2016 r. Wniosek stron o wznowienie postępowania został nadany w placówce pocztowej 26 lipca 2017 r., tj. z przekroczeniem ustawowego terminu. Ponadto Prezes AMW wskazał, że przepis art. 148 § 1 Kpa wyraźnie wskazuje, że jednomiesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia, nie zaś jak wskazują skarżący, od dnia, w którym dowiedzieli się o możliwości złożenia wniosku wznowieniowego (doręczenie wyroku WSA). Jak wspomniano wyżej, niezachowanie przez stronę terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, co miało miejsce w niniejszej sprawie, nie pozwala organowi na wznowienie postępowania i merytoryczną ocenę kwestionowanej decyzji. W sytuacji, kiedy wnioskodawca nie zachował omawianego terminu, organ jest zobligowany do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania wznowieniowego. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z dnia 7 grudnia 2017 r. wnieśli E. K., K. G., M. K. reprezentowani przez pełnomocnika będącego adwokatem. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili: 1) naruszenie przepisu art. 148 § 1 Kpa, mające wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie, że skarżący złożyli wniosek o wznowienie postępowania po upływie ustawowego terminu, w sytuacji gdy początek biegu terminu do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania należy wiązać z doręczeniem skarżącym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2017 roku i powzięciem przez stronę informacji, że powoływane okoliczności wynikające z orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 sierpnia 2012 roku w sprawie I OSK 2373/11 stanowić mogą podstawę wniosku o wznowienie postępowania, 2) naruszenie przepisu art. 151 § 1 pkt 1 Kpa w zw. z art. 145 Kpa w zw. z art. 148 § 1 Kpa poprzez ich wadliwe zastosowanie i odmowę uchylenia postanowienia objętej wnioskiem o wznowienie postępowania, w sytuacji gdy zachowany został termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania, a nadto wystąpiły przesłanki określone w art. 145 Kpa, okoliczności na które powołują się skarżący są okolicznościami w sprawie istniejącymi w dacie wydania decyzji przez Organ, których to jednak okoliczności Organ pod uwagę nie wziął nie odnosząc się do nich w dotychczasowych rozstrzygnięciach, co wskazuje na prawdopodobieństwo nieznania ich przez Organ w tej dacie i przemawia za zasadnością wznowienia postępowania w sprawie, co skutkuje nieważnością postanowienia o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 Kpa; 3) naruszenie przepisu art. 138 § 2 Kpa poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie przez organ II instancji uchylenia postanowienia organu I instancji, która odmówił wznowienia postępowania, w sytuacji gdy organ I instancji istotnie naruszył przepisy postępowania przy wydawaniu postanowienia, bowiem istniały przesłanki do wznowienia postępowania; 4) naruszenie przepisu art. 151 § 1 pkt 2 Kpa w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 Kpa poprzez utrzymanie przez organ II instancji w mocy postanowienia Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Mienia Wojskowego z dnia [...] sierpnia 2017 r. w sytuacji, gdy decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem prawa, co w świetle art. 156 § 1 pkt 2 Kpa skutkuje nieważnością decyzji organu odwoławczego. W oparciu o ww. zarzuty skarżący wnieśli o: 1) uchylenie postanowienia Prezesa Agencji Mienia Wojskowego w W. z dnia [...] października 2017 r. oraz poprzedzającego go postanowienia Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Mienia Wojskowego w L. z dnia [...] sierpnia 2017 r., 2) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu skargi jej autor wskazał, że okolicznościami stanowiącymi podstawę do wznowienia postępowania bezsprzecznie pozostają te, wynikające z orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 sierpnia 2012 r. w sprawie I OSK 2373/11. Trzeba zauważyć, że dopiero w dniu 29 czerwca 2017 r. tj. w dniu poznania uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący powzięli wiadomość co do tego, że okoliczności te mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania. Jednocześnie podkreślił, że skarżący nigdy nie kwestionowali faktu wcześniejszego posiadania wiedzy odnośnie poglądu funkcjonującego w orzecznictwie, a korzystnego z punktu widzenia ich sytuacji. Określenie terminu "od powzięcia wiadomości o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania" , należy w ocenie skarżących rozpatrywać szeroko, nie tylko jako termin liczony od poznania i dojścia do świadomości skarżących tych właśnie okoliczności, ale też termin ma być liczony od chwili, gdy strona dowiedziała się, że dana okoliczność może być podstawą do wznowienia postępowania. Nie musi to być zupełnie nowa okoliczność, nowy fakt, ale skarżący ma mieć świadomość, że może ona być podstawą podjęcia dodatkowych czynności procesowych. Odmienne twierdzenia organów I i II instancji doprowadziły do tego, że de facto sprawa nie została zbadana merytorycznie. Autor skargi podkreślił, że w stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy, odmowa wznowienia postępowania w sytuacji, gdy zaistniały przesłanki wzruszenia postępowania zakończonego ostateczną decyzją, w świetle art. 156 § 1 pkt 2 Kpa stanowi rażące naruszenie prawa i powinna skutkować stwierdzeniem nieważności postanowienia o wznowieniu postępowania, a co za tym idzie - postanowienia organu II instancji wydanego na jego podstawie. W odpowiedzi na skargę Prezes AMW wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Podkreślił, że organ wydając postanowienie o odmowie wznowienia postępowania nie naruszył prawa. Kwestia natomiast interpretacji przepisów wynikająca z orzeczeń, które stron nie dotyczą, nie może stanowić okoliczności nowych nieznanych organowi w dacie wydania decyzji. Co więcej strony w żaden sposób nie udowodniły zachowania miesięcznego terminu dla wznowienia postępowania, albowiem z otrzymanego wyroku w ich własnej sprawie (29.06.2017 r.) mogli się dowiedzieć o trybie wzruszenia decyzji, a nie o okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przedmiotowa sprawa podlega rozpatrzeniu w trybie uproszczonym w oparciu o art. 119 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, dalej jako: "p.p.s.a.") w związku z wnioskiem w tym względzie skarżących i brakiem sprzeciwu skarżonego organu (art. 119 pkt 1), ale też równolegle spełniona jest druga przesłanka rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym z pkt 3 art. 119 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Dokonując kontroli zaskarżonych postanowień w tak określonych ramach kontroli sądowej, Sąd stwierdził, że skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest postanowienie Prezesa AMW z dnia [...] października 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego AMW w L. z dnia [...] sierpnia 2017 r. o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L. z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie wypłaty odprawy mieszkaniowej. Stosownie do art. 148 § 1 Kpa, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin ten dotyczy m.in. podstawy wznowienia wskazanej w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, tj. gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, że organ administracji zobowiązany jest z urzędu badać zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, bowiem wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, pomimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa, które godzi w zasadę trwałości decyzji administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 2043/12, wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 lutego 2013 r., I SA/Wa 2014/12). Brak zaś ustalenia okoliczności zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania jest naruszeniem, które może mieć wpływ na wynik sprawy (por. wyrok NSA z dnia 13 listopada 2013 r., II OSK 2721/13). Ze względu na szczególny charakter instytucji wznowienia postępowania, ustalenia organu administracji publicznej dotyczące zachowania terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania muszą być jednoznaczne. W ocenie Sądu, organy Agencji Mienia Wojskowego zasadnie uznały, że w niniejszej sprawie zachodziły podstawy do odmowy wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 Kpa. W rozpoznawanej sprawie, jako podstawę wznowienia postępowania, skarżący wskazali ujawnienie nowych istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych oraz dowodów istniejących w dniu wydania decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r. o wypłacie odprawy mieszkaniowej. Takie okoliczności zdaniem skarżących wynikają z przytoczonych przez nich wyroków sądów administracyjnych (przywołanych powyżej), z których ma wynikać twierdzenie, że przy obliczaniu wysokości odprawy mieszkaniowej winien być brany pod uwagę wskaźnik ceny 1 m2 powierzchni lokalu z kwartału poprzedzającego wydanie decyzji, a nie jak przyjęły organy AMW z kwartału poprzedzającego nabycie uprawnień do wypłaty. Powyższe według argumentacji skarżących zostało potwierdzone w wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 maja 2017 r. sygn. akt VIII SA/Wa 774/16, który został im doręczony w dniu 29 czerwca 2017 r. i od tego terminu, z zachowaniem ustawowego terminu 1 miesiąca, wnieśli wniosek o wznowienie postępowania. Oceniając zachowanie przez skarżących terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania należy wskazać, że ostateczną decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w L. orzeczono o przyznaniu i wypłacie na rzecz skarżących świadczenia odprawy mieszkaniowej. Natomiast postanowieniem Prezesa AMW z dnia [...] lipca 2016 r. ostatecznie odmówiono skarżącym wszczęcia postępowania w sprawie z ich wniosku z dnia 22 marca 2016 r. o wydanie decyzji w przedmiocie dopłaty do odprawy mieszkaniowej. W ocenie Sądu o okolicznościach faktycznych, które zadecydowały o wysokości kwotowej przysługującej skarżącym odprawy mieszkaniowej, skarżący mieli wiedzę w dacie składania wniosku o wydanie decyzji o dopłacie do przyznanej im odprawy mieszkaniowej, który złożyli 22 marca 2016 r. Sąd podziela twierdzenia organów AMW, że skarżący w dacie składania powyższego wniosku wskazywali na wadliwość przyjętego do wyliczenia odprawy wskaźnik ceny 1 m2 powierzchni użytkowej lokalu, argumentując, że w wyroku z dnia 13 listopada 2015 r. sygn. akt I OSK 1165/14 NSA przesądził, że wskaźnik ceny 1 m2 powierzchni użytkowej lokalu winien być wyliczony w inny sposób niż przyjęto to w decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r. W tej sytuacji miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ww. ostateczną decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. powinien być liczony od dnia w którym skarżący dowiedzieli się o tych okolicznościach (tj. od 22 marca 2016 r.), a nie jak to wywodzą w skardze, od dnia w którym dowiedzieli się o możliwości złożenia wniosku wznowieniowego z treści pisemnego uzasadnienia doręczonego im wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 maja 2017 r. sygn. akt VIII SA/Wa 774/16. Termin jednego miesiąca o którym mowa w art. 148 Kpa biegnie bowiem od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania, w rozpoznawanej sprawie od dnia 22 marca 2016 r. (w której to dacie zażądali w pisemnym wniosku dopłaty do przyznanej im odprawy), a nie od dnia w którym skarżący uzmysłowili sobie znaczenie powoływanych w tym wniosku dowodów z orzeczeń sądowych. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 stycznia 2002 r., V SA 1460/01, świadomość prawnego znaczenia okoliczności faktycznej lub dowodu jako podstawy wznowienia postępowania nie ma wpływu dla oceny zachowania terminu przewidzianego w art. 148 § 1 Kpa. Termin do złożenia przez skarżących wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Oddziału Regionalnego AMW w L. z dnia [...] sierpnia 2014 r. o wypłacie odprawy mieszkaniowej, w kontekście powoływanych przez skarżących faktów i dowodów rozpoczął swój bieg od dnia 22 marca 2016 r. i upływał, jak to podały organy w dniu 21 kwietnia 2016 r. Sąd podziela argumentację organów AMW w wydanych przez te organy postanowieniach. Nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja skarżących, że termin ten powinien być liczony od dnia doręczenia skarżącym odpisu powoływanego wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 maja 2017 r. W konsekwencji, wiosek skarżących zawarty w piśmie ich pełnomocnika z dnia 1 sierpnia 2017 r. o wznowienie postępowania, został wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 §1 Kpa. Zasadnie zatem organy AMW wydały postanowienie o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 Kpa. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.