VIII SA/Wa 48/18
PostanowienieWSA w Warszawie2018-02-15
Skład orzekający: Renata Nawrot
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego powinien zostać uwzględniony, jeśli strona powołuje się na tymczasowe aresztowanie innej osoby (prezesa spółki) jako przyczynę niemożności dostępu do dokumentów i archiwum?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego, uznając, że strona nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu. Powołanie się na tymczasowe aresztowanie prezesa spółki i niemożność dostępu do archiwum nie stanowiło wystarczającej przeszkody, zwłaszcza że adres spółki był jednocześnie adresem zamieszkania skarżącego.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dotyczącą płatności rolnośrodowiskowych. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie umowy spółki cywilnej. Skarżący nie wykonał wezwania w terminie, a następnie złożył wniosek o przywrócenie terminu, powołując się na tymczasowe aresztowanie prezesa spółki i niemożność dostępu do dokumentów. Sąd odmówił przywrócenia terminu.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi P. M., [...] sp. z o.o. – wspólników spółki cywilnej "[...]" na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2018 r. Nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowych postanawia : odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi
Pismem z 11 grudnia 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) P. M. działając w imieniu własnym i [...] sp. z o.o. – wspólników spółki cywilnej "[...]" (zwany dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] listopada 2018 r. Nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowych.
Pismami z 18 stycznia 2018 r. Sąd wykonując zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 15 stycznia 2018 r., wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł oraz usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem umowy spółki cywilnej. Wezwania niniejsze doręczone zostały skarżącemu 22 stycznia 2018 r. (k. 19-20 akt sądowych).
W terminie zakreślonym dokonania ww. czynności (do 29 stycznia 2018 r.), skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi oraz nie uzupełnił jej braków formalnych.
W dniu [...] lutego 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braków formalnych skargi. Jako podstawę wniosku podał, iż termin wykonania zarządzeń Sądu przypadał na okres bezpośrednio po jego tymczasowym aresztowaniu i nałożył się na areszt (M. P.) prezesa spółki, mającej siedzibę pod tym samym adresem i nie miał w trakcie jej aresztowania "możliwości weryfikacji archiwum w aspekcie możliwości uczynienia zadość wezwaniu" Sądu. Wskazał jednocześnie, iż umowa spółki cywilnej "[...]" znajduje się w oryginale w dokumentacji rejestrowej EP prowadzonej przez organ będący stroną w sprawie.
Przy wniosku skarżący przedłożył dowód uiszczenia – [...] lutego 2018 r. wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł oraz świadectwo zwolnienia wystawione przez Areszt Śledczy w W. w dniu [...] stycznia 2018 r. potwierdzające, iż w okresie od [...] - dalej data nieczytelna – do [...] stycznia 2018 r. skarżący był pozbawiony wolności. Przedłożył również świadectwo zwolnienia wystawione przez Areszt Śledczy w W. w dniu [...] stycznia 2018 r. potwierdzające, iż w okresie od [...] do [...] stycznia M. P. była pozbawiona wolności oraz odpis KRS dla [...] sp. z o.o.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do postanowień art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zwana dalej: p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a.). We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2).
Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu do złożenia skargi uzależnione jest od przesłanki uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Przy czym uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z 20 października 2004 r. sygn. akt IV SA/Gl 647/04). Zatem przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
W niniejszej sprawie bezsprzeczną jest okoliczność, iż wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz uzupełnienia braku formalnego skargi zostały skarżącemu prawidłowo doręczone 22 stycznia 2018 r. Bezspornym jest także fakt, iż wpis uiszczony został dopiero przy wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu – [...] lutego 2018 r., zaś brak formalny skargi nie został uzupełniony.
W świetle przywołanych wyżej przepisów prawa ustalenia wymaga po pierwsze kwestia, czy wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi i uzupełnienia braku formalnego skargi, został złożony w ustawowym terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy przyjęciu, iż przyczyna uchybienia terminu ustała [...] stycznia 2017 r. (zwolnienie M. P. z aresztu) można ustalić, iż składając [...] lutego 2018 r. przedmiotowy wniosek, skarżący dochował terminu.
Kolejną kwestię jest ustalenie, czy niedochowanie ustawowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braku formalnego skargi było wynikiem braku staranności skarżącego. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał, że mimo dołożenia należytej staranności nie był w stanie dokonać czynności procesowej w terminie. Powołana we wniosku przyczyna uchybienia terminu, jaką jest pozbawienie wolności M. P. w okresie do 31 stycznia 2018 r. i w związku z tym niemożność dostania się do siedziby spółki, której M. P. jest prezesem, i w której skarżący posiada "archiwum" nie uniemożliwiała skarżącemu dokonania ww. czynności.
Wskazać bowiem należy, iż adres – ul. Ż. [...],[...] B., gdzie znajduje się siedziba [...] sp. z o.o., stanowi także adres zamieszkiwania skarżącego, co wynika ze złożonego przez niego środka zaskarżenia. Trudno zatem przyjąć, że skarżący nie miał dostępu do mieszkania, w którym zamieszkuje.
W świetle powyższych rozważań, w ocenie Sądu, niedochowanie przez skarżącego terminu w uiszczeniu wpisu sądowego, nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu spraw.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy, Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło