VIII SA/Wa 481/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego na dofinansowanie opłat za energię elektryczną, wodę i inne wydatki postanawia : odrzucić skargę kasacyjną S.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2007r. Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał S.W. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W związku z powyższym pismem z dnia 14 sierpnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w R. o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. Pismem z dnia 21 sierpnia 2007r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata M.C. pełnomocnikiem z urzędu S.W. Wyrokiem z dnia 7 listopada 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego na dofinansowanie opłat za energię elektryczną, wodę i inne wydatki. Skarżący wraz z pełnomocnikiem byli obecni na rozprawie, gdzie został poinformowany o przysługującym mu prawie do wniesienia skargi kasacyjnej oraz konieczności sporządzenia jej przez pełnomocnika będącego adwokatem. W dniu 12 listopada 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek S.W. o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 10 grudnia 2007r. W dniu 22 stycznia 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo S.W. z wnioskiem "o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie zasiłku celowego". Do wniosku dołączona została opinia adwokata M.C. z dnia 10 listopada 2007r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 7 listopada 2007r. Pismem z dnia 25 stycznia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał S.W. do sprecyzowania treści pisma z dnia 22 stycznia 2008r., poprzez wskazanie, czy powyższe pismo stanowi sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od wyroku z 7 listopada 2007r. – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jednocześnie pouczono skarżącego o treści art. 175 § 1 i art. 178 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) . W odpowiedzi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło 29 stycznia 2008r. pismo S.W., w którym poinformował on Sąd, iż "sam osobiście sporządził i złożył skargę kasacyjną oraz, że rezygnuje z pomocy adwokata M.C.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz.1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Każde pismo, niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma (zob. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 1997r., III CKN 289/97, OSNC 1998/5/90). Wobec powyższego, pismo skarżącego z dnia 22 stycznia 2008r. zostało potraktowane jako skarga kasacyjna. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego Sporządzenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego przesądza o jej dopuszczalności. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego, który nie wykazał, że spełnia wymogi przewidziane w powyższym przepisie. Ponadto zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie orzeczenia z uzasadnieniem. Przedmiotowe orzeczenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 10 grudnia 2007r., a więc termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął z dniem 9 stycznia 2008r. Z tego też względu, powyższa skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a.