VIII SA/Wa 486/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. S. i Z. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] stycznia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. postanawia : przywrócić termin do wniesienia skargi. W dniu [...] maja 2010 r. wpłynęła do Sądu skarga M. S. i Z. S. (dalej: "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Powyższe pisma zostały złożone przez skarżących [...] marca 2011 r. w Konsulacie Generalnym Rzeczypospolitej Polskiej w Kolonii. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia środka zaskarżenia, skarżący wskazał na szczególną sytuację rodzinną (chorobę syna), która uniemożliwiła mu złożenie skargi w terminie. Wyjaśnił, że jego żona (będąca w ciąży) w związku z chorobą syna ([...]) zmuszona była do przebywania poza domem, w celu uniknięcia infekcji, która groziłaby poważnymi konsekwencjami zarówno dla niej jak i dziecka. Dlatego też (w związku z wcześniejszymi narodzinami martwego dziecka), skarżący podjął wszelkie możliwe środki ostrożności. Ponadto podniósł, iż pod koniec lutego również on uległ chorobie [...], co uniemożliwiło mu opuszczenie domu oraz bliski kontakt fizyczny z innymi ludźmi. Na potwierdzenie zaistnienia powyższych okoliczności skarżący przedstawił stosowne zaświadczenia lekarskie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Na wstępie należy zaznaczyć, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w terminie, gdyż jak wynika z zaświadczenia lekarskiego skarżący był niezdolny do pracy do [...] marca 2011 r. Od tej daty rozpoczął się zatem bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 u.p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie aby wiosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 u.p.p.s.a. Są nimi: - wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, - uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu, - powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, - równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie ( art. 87 § 4 ) . W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że zawarta w dyspozycji art. 86 § 1 u.p.p.s.a. przesłanka braku winy, warunkująca pozytywne rozpoznanie wniosku, oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były przez niego nie do przewidzenia i nie do usunięcia. Kierunek wykładni sądowej tego przepisu wskazuje, że winę wykluczają przeszkody, których wnioskodawca nie był w stanie przewidzieć, ani im zapobiec. A contrario, negatywnej przesłanki zawinienia, która wyłącza możliwość przywrócenia terminu, należy upatrywać w zaniechaniu przez wnioskodawcę tym wszystkim czynnościom, które przy dołożeniu przez niego należytej staranności, zapobiegłyby konsekwencjom, jakie ustawodawca wiąże z upływem terminów do dokonania określonych czynności procesowych. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, iż skarżący przedstawił okoliczności, które uprawdopodobniłyby brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a zatem zasadnym jest orzeczenie o jego przywróceniu. Zdaniem Sądu, na wiarę zasługuje argumentacja skarżącego, że szczególna sytuacja rodzinna (spowodowana chorobą członków rodziny, potwierdzona stosownymi zaświadczeniami lekarskimi) uniemożliwiła mu złożenie skargi w terminie. Niedochowanie przez skarżącego terminu do złożenia skargi było następstwem okoliczności niezależnych od strony. Sąd uznał zatem, iż wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu. W konsekwencji, działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.