VIII SA/Wa 49/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 4 maja 2022 r. sprawy ze skargi Komendy Wojewódzkiej Policji z siedzibą w R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2021 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2021 r. znak: [...]; 2) zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej Komendy Wojewódzkiej Policji z siedzibą w R. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Starosta [...] (dalej jako "Starosta" lub "organ I instancji") decyzją z [...] września 2021 r., znak: [...] działając na podstawie art. 11 ust. 1, art. 82 ust. 1 i 2, art. 83 ust. 1 pkt 1, art. 87 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U z 2020 r. poz. 1990 z późn. zm., dalej jako "u.g.n.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm., dalej jako "k.p.a."), orzekł o zaktualizowaniu dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu trwałego zarządu dla udziału w budynku i gruncie wynoszącym [...] (lokal [...],[...],[...]) w nieruchomości położonej w K. gmina K. będącej własnością Skarbu Państwa oznaczonej nr [...] o pow. [...] ha, ustaloną decyzją Starosty z [...] grudnia 2015 r. znak: [...] na rzecz Komendy Wojewódzkiej Policji z siedzibą w R. (dalej także jako "KWP"), ustalając z dniem [...] stycznia 2022 r. wysokość opłaty rocznej z tytułu trwałego zarządu dla przedmiotowego udziału jako 0,1 % wartości na kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych [...]). W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że na podstawie decyzji Starosty z [...] grudnia 2015 r. o oddaniu na rzecz KWP w trwały zarząd na czas nieokreślony udziału w gruncie i budynku [...] w ww. nieruchomości i ustalono dla KWP opłatę roczną w kwocie [...] zł. Wartość nieruchomości została bowiem wówczas określona przez rzeczoznawcę majątkowego w operacie szacunkowym z [...] czerwca 2015 r. na kwotę [...] zł. Na podstawie art. 87 ust. 1 u.g.n. wysokość opłaty rocznej z tytułu trwałego zarządu nieruchomości może być aktualizowana nie częściej niż raz w roku, jeżeli wartość tej nieruchomości ulegnie zmianie. Zgodnie z operatem szacunkowym z [...] maja 2021 r. wartość rynkowa [...] udziału w przedmiotowej nieruchomości gruntowej zabudowanej jako przedmiotu prawa własności, według stanu na dzień [...]kwietnia 2021 r. szacuje się na kwotę [...] zł. W wyniku znacznego wzrostu wartości nieruchomości oraz faktu, że opłatę za przedmiotową nieruchomość uprzednio oszacowano według wartości nieruchomości z 2015 r., organ I instancji uznał za zasadne dokonać aktualizacji opłaty rocznej. KWP nie przedstawiła zaś żadnych dokumentów finansowych dotyczących partycypowania w kosztach budowy posterunku Policji znajdującego się na przedmiotowej nieruchomości. Nie zasługuje zatem na uwzględnienie argument, że przedmiotowa budowa była finansowana ze środków resortowych, a w związku z tym tylko grunt powinien stanowić podstawę do naliczenia opłaty z tytułu trwałego zarządu. Dlatego też Starosta ustalił nową opłatę roczną przyjmując za podstawę ustalenia opłaty z tytułu prawa trwałego zarządu wartość rynkową całej nieruchomości, tj. zarówno gruntu jak i budynków. Pismem z [...] września 2021 r. Komenda Wojewódzka Policji z siedzibą w R. wniosła odwołanie od ww. decyzji organu I instancji, zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 87 i art. 88 ustawy u.g.n. poprzez uwzględnienie w cenie nieruchomości będącej podstawą do ustalenia wysokości opłat z tytułu trwałego zarządu wartości nakładów poniesionych przez odwołującą się na wybudowanie lokali zajmowanych przez Policję w budynku będącym również siedzibą Urzędu Gminy K.. Wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji w całości i ustalenie wysokości opłaty rocznej z tytułu trwałego zarządu od wartości nieruchomości gruntowej. Wojewoda [...] (dalej jako "Wojewoda" lub "organ odwoławczy") decyzją z [...] grudnia 2021 r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 k.p.a., po rozpatrzeniu ww. odwołania, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że nieruchomość gruntowa zabudowana położona w obrębie K., gmina K., przy P. P. [...], oznaczona jako działka ew. nr [...] o powierzchni [...] ha, uregulowana w księdze wieczystej Nr [...]prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Z. w [...] Wydziale Ksiąg Wieczystych znajduje się w trwałym zarządzie KWP dla udziału wynoszącego [...] części (lokale nr: [...],[...],[...]). Lokale uregulowane są w księgach wieczystych nr: [...] (lokal mieszkalny nr [...]),[...] (lokal mieszkalny nr [...]) oraz [...] (lokal administracyjny nr [...]). Jak wynika z akt sprawy, do celów aktualizacji opłaty rocznej z tytułu trwałego zarządu, w dniu [...] maja 2021 r. sporządzony został operat szacunkowy określający wartość rynkową udziału [...]części nieruchomości gruntowej zabudowanej położonej w obrębie K., gmina K., oznaczonej jako działka ew. nr [...]. Wartość rynkowa przedmiotowego udziału oszacowana została na kwotę [...] zł. W niniejszej wycenie została określona wartość rynkowa dla aktualnego sposobu użytkowania udziału w nieruchomości gruntowej zabudowanej jako sumy wartości lokali wchodzących w skład tego udziału, przy uwzględnieniu nakładów trwałego zarządcy na nieruchomość. Zgodnie z art. 83 ust. 2 pkt 1 u.g.n. wysokość stawek procentowych opłat rocznych z tytułu trwałego zarządu jest uzależniona od celu, na jaki nieruchomość została oddana i wynosi za nieruchomości oddane na cele obronności i bezpieczeństwa państwa, w tym ochrony przeciwpożarowej - 0,1% ceny. Wojewoda wskazał, że pismem z [...] sierpnia 2021 r., Wydział Inwestycji i Remontów KWP poinformował, że mając na względzie fakt, iż budowa Posterunku Policji w K. finansowana była ze środków resortowych w celu określenia wysokości opłaty rocznej z tytułu trwałego zarządu jako podstawę jej określenia wycenie podlegać powinien przede wszystkim grunt. Natomiast w sporządzonym operacie szacunkowym określona została wartość rynkowa całej nieruchomości bez uwzględnienia wartości gruntu, która stanowić powinna podstawę do wydania decyzji określającej nową wysokość opłaty z tytułu trwałego zarządu. Jednocześnie wskazano, że wynika to z zapisu art. 88 ust. 1 oraz ust. 2 u.g.n, zgodnie z którym: 1. jeżeli jednostka organizacyjna poniosła nakłady na wybudowanie budynków i innych urządzeń trwale związanych z gruntem, położonych na nieruchomości oddanej w trwały zarząd, wartości tych nakładów nie uwzględnia się w cenie nieruchomości będącej podstawą do ustalenia opłat z tytułu trwałego zarządu. 2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku innych robót budowlanych wykonanych zgodnie z przepisami prawa budowlanego. Organ odwoławczy stwierdził, że z załączonej dokumentacji wynika, iż KWP nie przedstawiła żadnych dokumentów finansowych dotyczących partycypowania w kosztach budowy. Zatem organ I instancji prawidłowo określił wysokość zaktualizowanej opłaty rocznej z tytułu trwałego zarządu dla udziału wynoszącego [...] części nieruchomości gruntowej zabudowanej (lokale nr: [...],[...],[...]), położonej w obrębie K., gmina K., przy P. P. [...], oznaczonej jako działka ew. nr 2004/6 o powierzchni [...] ha na kwotę [...] zł. Pismem z [...] stycznia 2022 r. Komenda Wojewódzka Policji z siedzibą w R. (dalej jako "skarżąca") reprezentowana przez pełnomocnika - radcę prawnego wniosła do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę na ostateczne w administracyjnym toku instancji rozstrzygnięcie Wojewody. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 83 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 88 ust. 1 u.g.n., polegające na pominięciu zastosowania art. 88 ust. 1 u.g.n. w sytuacji, gdy zaistniały ku temu przesłanki i w konsekwencji błędne ustalenie wysokości opłaty z tytułu trwałego zarządu 2) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy: - art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., ze względu na zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zaniechaniu zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, - art. 75 § 1 k.p.a. ze względu na pominięcie przy rozstrzyganiu sprawy dokumentów załączonych do odwołania od decyzji Starosty, - art. 80 k.p.a. ze względu na brak wszechstronnej oceny zebranego materiału dowodowego, - art. 107 § 1 pkt 6 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. ze względu na pominięcie w uzasadnieniu decyzji wskazania dowodów na których organ się oparł oraz przyczyn z powodu których odmówił wiarygodności i mocy dowodowej dokumentom przedstawionym przez stronę w toku postępowania. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji administracyjnej, jak również poprzedzającej ją decyzji Starosty, zasądzenie kosztów postępowania oraz, w związku ze stanem epidemii COVID-19, o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu skargi jej autor wskazał, że z dokumentów posiadanych przez KWP (oraz przedstawionych w odwołaniu) wynika, iż na podstawie decyzji Urzędu Gminy w K. Nr [...] z [...] grudnia 1978 r. o przydzielenie lokalu dla potrzeb służbowych Posterunku MO w K. została przydzielona część lokalu w budynku Urzędu Gminy o łącznej pow. użytkowej [...] m2 na czas nieokreślony. Zgodnie z treścią uzasadnienia ww. decyzji, budynek stanowiący siedzibę Urzędu Gminy i Posterunku MO został wybudowany w 1975 r. z funduszy Gminy K. i byłej Komendy Wojewódzkiej MO w K.. Podstawą do rozpoczęcia przedmiotowej budowy była zawarta w dniu [...] lipca 1969 r. umowa pomiędzy Prezydium GRN w K. a Komendą Wojewódzką MO w K. w sprawie budowy wspólnego budynku dla Prezydium GRN i Posterunku MO w K. powiat Z.. Do przedmiotowej umowy w dniu [...] maja 1974 r. zostało podpisane między stronami dodatkowe porozumienie w sprawie realizacji wspólnej inwestycji. W wyniku postępowania wszczętego na wniosek KWP przedmiotowa nieruchomość decyzją Starosty z [...] listopada 2004 r. została oddana w zarząd KWP. Przedmiotową decyzją za podstawę ustalenia opłaty z tytułu zarządu przyjęta zaś została wartość rynkowa nieruchomości gruntowej. Skarżąca wskazała, że z uwagi na upływ czasu od wybudowania budynku Policji i Gminy, nie posiada dokumentów finansowych, tj. faktur świadczących o finansowaniu wspólnej inwestycji. Zgodnie bowiem z Jednolitym rzeczowym wykazem akt Policji obowiązującym w jednostce KWP, dokumenty dotyczące rozliczenia realizowanych inwestycji i remontów są przechowywane w archiwum przez 20 lat od momentu ich złożenia. Niemniej jednak, według umowy z [...] lipca 1969 r. pomiędzy Prezydium GRN w K. a KWP w K., KWP zobowiązana była przekazać kwotę [...] tys. zł tytułem udziału w realizacji wspólnej inwestycji, a Prezydium GRN w K. zobowiązane było do przekazania na rzecz Policji pomieszczeń biurowych oraz dwóch lokali mieszkalnych. Porozumienie dodatkowe z [...] maja 1974 r. do ww. umowy stanowiło, że w ramach wspólnej budowy Policja otrzyma pomieszczenia biurowe o pow. [...] m2 pomieszczenia dyspozytorów i magazynowe o pow. [...]m2 oraz dwa mieszkania dla funkcjonariuszy i poniesie w związku z tym koszty w wys. [...] tys. zł. W wymienionym Porozumieniu widnieje zapis, że Policja przekazała na realizację umowy [...] tys. zł, a pozostała do przekazania kwota [...] tys. zł. Brak jest dokumentów świadczących o wpłacie pozostałej kwoty. Niemniej jednak, zarządzeniem Wójta Gminy w K. z [...] marca 1997 r. powołana została Komisja Inwentaryzacyjna, której zadaniem było dokonanie obmiarów nieruchomości oraz sporządzenie protokołu ze wskazaniem udziałów zajmowanych powierzchni do powierzchni całego budynku. Na podstawie protokołu z [...] marca 1997 r. spisanego na okoliczność dokonania obmiarów pomieszczeń zajmowanych przez Policję, tj. pomieszczeń Posterunku Policji oraz dwóch lokali mieszkalnych, określono, że łączna powierzchnia pomieszczeń zajmowanych przez Policję wynosi [...] m2. Wymieniony protokół stanowił podstawę do wydania decyzji z [...] lutego 1998 r. przez Wojewodę [...], w której określone zostały udziały Gminy K. i Policji w nieruchomości zabudowanej w K. przy ul. P., tj. udział Gminy w wysokości [...] i udział Policji [...]. W przypadku gdyby Policja nie dokonała końcowego rozliczenia inwestycji, nie doszłoby do przeprowadzenia inwentaryzacji budynku a Wojewoda [...] nie wydałby decyzji komunalizacyjnej. W odniesieniu do twierdzeń zawartych w uzasadnieniu decyzji Starosty, że na podstawie decyzji Urzędu Gminy w K. Nr [...] z [...] grudnia 1978 r. dla potrzeb służbowych Posterunku MO w K. została przydzielona część lokalu w budynku Urzędu Gminy o łącznej pow. użytkowej [...] m2 na czas nieokreślony oraz, że powierzchnia ta jest nieadekwatna do powierzchni pozostającej obecnie w trwałym zarządzie KWP, pełnomocnik skarżącej wskazał, że ww. powierzchnia dotyczyła jedynie lokalu przeznaczonego na potrzeby Posterunku Policji. W decyzji tej nie uwzględnione były dwa lokale mieszkalne, które budowane były również ze środków Policji. Zgodnie z inwentaryzacją budynku przeprowadzoną w marcu 2014 r., skarżąca posiada w trwałym zarządzie część budynku o powierzchni użytkowej [...] m2. Różnica wielkości powierzchni, tj. [...] m 2 pomiędzy obmiarami z 1997 r., a obmiarami z 2014 r. może zaś wynikać z przyjętej metody i techniki pomiarów. Organ odwoławczy nie uwzględnił dokumentów przedłożonych przez KWP jako potwierdzających finansowanie budowy, ograniczając uzasadnienie swojego rozstrzygnięcia w tym zakresie do stwierdzenia, że KWP nie przedstawiła żadnych dokumentów finansowych dotyczących partycypowania w kosztach budowy. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Uznając zarzuty skargi za niezasadne, podtrzymał swoją dotychczasową argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej: "p.p.s.a.", sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137, z późn. zm.), a także art. 3 § 1 oraz art. 134 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, nie będąc przy tym związane zarzutami i wnioskami zawartymi w skargach oraz powołaną podstawą prawną. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie. Zarówno bowiem zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję Starosty o zaktualizowaniu dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu trwałego zarządu dla udziału w budynku i gruncie wynoszącym [...] (lokal [...],[...],[...]) w nieruchomości położonej w K. gmina K. będącej własnością Skarbu Państwa oznaczonej nr [...] o pow. [...] ha, ustaloną decyzją Starosty z [...] grudnia 2015 r. znak: [...] na rzecz KWP. Podstawę materialnoprawną kontrolowanych przez Sąd decyzji stanowiły przepisy u.g.n. Zgodnie z art. 82 ust. 1 ww. ustawy za nieruchomość oddaną w trwały zarząd pobiera się opłaty roczne. Stosownie do art. 83 ust. 1 pkt 1 opłaty z tytułu trwałego zarządu ustala się według stawki procentowej od ceny nieruchomości ustalonej zgodnie z art. 67 ust. 3. W myśl zaś art. 87 wysokość opłaty rocznej z tytułu trwałego zarządu nieruchomości może być aktualizowana, nie częściej niż raz w roku, jeżeli wartość tej nieruchomości ulegnie zmianie. Zaktualizowaną opłatę roczną ustala się według dotychczasowej stawki procentowej od wartości nieruchomości określonej na dzień aktualizacji opłaty (ust. 1). Aktualizacji opłaty rocznej dokonuje się, z urzędu albo na wniosek jednostki organizacyjnej posiadającej nieruchomość w trwałym zarządzie, na podstawie wartości nieruchomości określonej przez rzeczoznawcę majątkowego (ust. 2). Istotny dla rozstrzygnięcia w sprawie jest również art. 88 u.g.n, zgodnie z którym to przepisem, jeżeli jednostka organizacyjna poniosła nakłady na wybudowanie budynków i innych urządzeń trwale związanych z gruntem, położonych na nieruchomości oddanej w trwały zarząd, wartości tych nakładów nie uwzględnia się w cenie nieruchomości będącej podstawą do ustalenia opłat z tytułu trwałego zarządu (ust. 1). Przepis ten stosuje się odpowiednio w przypadku innych robót budowlanych wykonanych zgodnie z przepisami prawa budowlanego (ust. 2). Zgodzić się należy w pełni ze skarżącą, że z uzasadnień decyzji organów obu instancji nie wynika na jakich konkretnie dowodach oparte zostało rozstrzygnięcie, w szczególności ocena, że nie zaistniały okoliczności wskazane w art. 88 ust. 1 u.g.n., polegające na poniesieniu przez KWP nakładów na wybudowanie budynków i innych urządzeń trwale związanych z gruntem, położonych na nieruchomości oddanej w trwały zarząd, a jakim dowodom w tym zakresie odmówiono wiarygodności. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie, w szczególności z dokumentów załączonych do odwołania, w sposób jednoznaczny wynika, że KWP poniosła nakłady na wybudowanie wspólnego budynku. W szczególności porozumienie z [...] maja 1974 r. do umowy z [...] lipca 1969 r. stanowi potwierdzenie przekazania na realizację budowy kwoty [...] tys. zł, z jednoczesnym wskazaniem, że do przekazania pozostała kwota [...] tys. zł. Po zrealizowaniu całości inwestycji została przeprowadzona inwentaryzacja budynku, w której nie ma żadnej informacji jakoby nie doszło do końcowego rozliczenia wspólnej inwestycji. W następstwie wymienionej inwentaryzacji, Wojewoda [...]w 1998 r. wydał decyzję komunalizacyjną, w której stwierdził współwłasność Skarbu Państwa i Gminy w stosunku do przedmiotowej nieruchomości. Pośrednio potwierdza to wywiązanie się z całości zobowiązań Policji do poniesienia nakładów, zgodnie z umową z 1969 r. i porozumieniem do tej umowy. Skarżąca wprawdzie wskazała, że z uwagi na znaczny upływ czasu nie jest w stanie przedstawić dalszych dokumentów, np. dowodów zapłaty tytułem nakładów. Za całkowicie dowolne należy jednak uznać twierdzenie organów obu instancji, że skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów finansowych dotyczących partycypowania w kosztach budowy. Zgodnie bowiem z art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Ograniczenie możliwości dowodzenia w przedmiotowym postępowaniu jedynie do braku przedstawienia przez skarżącą "dokumentów finansowych" narusza podstawową zasadę prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 k.p.a. oraz reguły określone w art. 77 ust. 1 i art. 80 k.p.a. Organy nie podjęły wystarczających kroków do wyjaśnienia sprawy i nie rozpatrzyły w całości zebranego w sprawie materiału dowodowego. Organy obu instancji obowiązane były bowiem w szczególności wziąć pod uwagę wszelkie dokumenty przedstawione przez skarżącą. Prawidłowa ocena przedmiotowych dowodów może zaś prowadzić do wniosku, że skarżąca poniosła jednak ściśle określone nakłady na wybudowanie wspólnego budynku i wartość tych nakładów nie powinna być uwzględniona przy ustalaniu przedmiotowej opłaty. Decyzja Starosty [...]r. z dnia [...] listopada 2004 r., w której ustalono dla KWP opłatę z tytułu trwałego zarządu wyłącznie od ceny gruntu, stanowi zaś dodatkowe potwierdzenie prawidłowości takiej oceny. Trafnie wskazuje skarżąca, że nie tylko dokumenty "finansowe" mogą świadczyć o udziale Policji w kosztach budowy. Zawarte umowy czy porozumienia również powinny zostać uwzględnione jako dowód udziału Policji w kosztach wspólnej budowy budynku w Kazanowie. Z dokumentów tych wynika zaś, że budynki zajmowane przez Policję były wybudowane ze środków resortowych. Jeżeli zaś organy odmówiły wiarygodności i mocy dowodowej tym dokumentom, powinny podać tego przyczyny. Natomiast jeżeli po należytej ocenie całokształtu materiału dowodowego nadal istniałyby wątpliwości, organy powinny z urzędu dążyć do pełnego wyjaśnienia i ustalenia stanu faktycznego. W niniejszej sprawie organ I instancji w szczególności winien zwrócić się do Gminy K. czy ta posiada dokumenty finansowe związane z budową obiektu w ramach wspólnej inwestycji. O tym zaś, że środki finansowe na budowę zostały wydatkowane, mogą świadczyć dokumenty posiadane przez skarżącą, tj. m.in. Porozumienie z dnia [...] maja 1974 r. Poprzestanie więc przez organy obu instancji na stwierdzeniu, że KWP nie przedstawiła żadnych dokumentów finansowych dotyczących partycypowania w kosztach budowy jest całkowicie dowolne. Wobec powyższego, stwierdzić należy, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, wydane zostały z naruszeniem art. 7, art. 75 ust. 1, art. 77 ust. 1, i art. 80 k.p.a. a ich uzasadnienia nie spełniają wymogów określonych w art. 107 § 1 pkt 6 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. Tym samym, organy obu instancji co najmniej przedwcześnie zastosowały przepisy prawa materialnego, tj. art. 83 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 88 ust. 1 u.g.n., uwzględniając w cenie nieruchomości będącej podstawą do ustalenia opłat z tytułu trwałego zarządu wartości nakładów poniesionych przez KWP na wybudowanie budynku. Ponownie rozpoznając sprawę, organ I instancji, zgodnie z art. 153 p.p.s.a., weźmie pod uwagę powyższą ocenę i wskazania Sądu. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku. Orzeczenie o kosztach znajduje oparcie w art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265 ze zm.). Na koszty te składa się uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej będącego radcą prawnym w wysokości [...] zł.