VIII SA/Wa 500/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Wydział VIII Zamiejscowy w Radomiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 listopada 2007 r. sprawy ze skargi T.G. i M.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie uznania nieruchomości za mienie gminne. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 8 lipca 2007 r. T.G. i T. J. złożyli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie uznania nieruchomości za mienie gminne. .Jednocześnie skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm), dalej jako .p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd ocenia argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Jednoczenie zważyć należy, iż instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji znajdzie zastosowanie jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy jedynie sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Zaskarżona decyzja, w której organ II instancji po rozpatrzeniu odwołania skarżących od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty R. z dnia [...], znak [...] umorzył postępowanie odwoławcze ma charakter procesowy i nie rozstrzyga sprawy merytorycznie. Tym samym nie nadaje się ona do wykonania i nie stwarza zagrożeń dających podstawę do wstrzymania jej wykonalności w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.