VIII SA/Wa 504/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu w dniu 5 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku K. G. o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy K. z [...] marca 2018 r. znak: [...] w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] maja 2018 r. znak: [...] w przedmiocie uznania świadczenia rodzinnego za nieleżenie pobrane postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 28 czerwca 2018 r. K. G., reprezentowana przez nieprofesjonalnego pełnomocnika, zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, tj. Wójta Gminy K. z [...] marca 2018 r. znak [...] uznającej, że kwota wypłacona za okres 1 marca 2018 r. do 31 sierpnia 2017 r. w łącznej wysokości [...] zł była nienależnie pobranym świadczeniem rodzinnym. Jednocześnie decyzja ta, utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] maja 2018 r. znak: [...], zobowiązała skarżącą do zwrotu ww. kwoty łącznie z ustawowymi odsetkami naliczonymi od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu wypłaty świadczenia. Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżąca podniosła, że sytuacja materialna i życiowa jej rodziny jest trudna, ponieważ jest matką samotnie wychowującą trójkę dzieci. Pracuje jako osoba samozatrudniona, a jej dochody w wysokości [...] funtów (za okres od kwietnia 2017 r. do kwietnia 2018 r.) na warunki brytyjskie nie wystarczają na utrzymanie rodziny. Miesięczne wydatki związane z opłatą mieszkania, mediów, obowiązkowego ubezpieczenia wynoszą około [...] funtów. Dlatego skarżąca zmuszona jest korzystać z pomocy City Council na utrzymanie siebie i córek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: p.p.s.a.), wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Zaznaczyć przy tym należy, że przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Należy zwróć uwagę, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczy decyzji organu I instancji natomiast przedmiotem zaskarżenia przed tut. Sądem jest decyzja organu II instancji – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., której znak jednakże został wskazany w przedmiotowym wniosku. Zatem złożony wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd potraktował jako odnoszący się do decyzji organu II instancji. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania powinno wskazywać konkretne okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadne, tj. ma podstawy w świetle podanych okoliczności. W ocenie Sądu, skarżąca dostatecznie uprawdopodobniła istnienie przyczyn uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi, z których wynika, że wykonanie zaskarżonej decyzji stanowiłoby znaczną dolegliwość dla skarżącej i zachwiałoby jej kondycją finansową. Tym samym nie można wykluczyć, że mogłoby to spowodować trudne do odwrócenia skutki poprzez pozbawienie rodziny skarżącej środków do życia. Odnośnie do wniosku o wstrzymanie decyzji organu I instancji to należy stwierdzić, że jako nieostateczna nie podlegała wykonaniu, a zatem dla wstrzymania zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych wystarczającym było wstrzymanie decyzji ostatecznej z [...] maja 2018 r. Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.