VIII SA/Wa 505/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2010 r. wniosku adwokata R. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2009 r. w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2009 r. znak [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2001 r. do grudnia 2003 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2009 r. sygn. akt VIII SA/Wa 505/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. M. (dalej jako skarżąca) na w/w decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W dniu [...] stycznia 2010 r. doręczono skarżącej odpis wyroku ze sporządzonym na jej wniosek uzasadnieniem. W dniu [...] lutego 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącej - adwokat R. B. złożył skargę kasacyjną od w/w wyroku. Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2010 r. odrzucono skargę kasacyjną od w/w wyroku. Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] kwietnia 2010 r. Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. (data nadania w placówce pocztowej) pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wyjaśnił, że do uchybienia terminu doszło nie z jego winy, ani nie z winy skarżącej, lecz z winy teściowej skarżącej, która błędnie poinformowała synową i jej pełnomocnika o dacie otrzymania odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Podkreślić również należy, że wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik procesowy, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu ze strony pełnomocnika. O uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik dowiedział się w dniu [...] kwietnia 2010 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wniósł w dniu [...] kwietnia 2010 r. Mając na uwadze powyższe należało uznać, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony w terminie, a zatem możliwa jest jego merytoryczna ocena. Analizując wyjaśnienia przedstawione przez pełnomocnika skarżącej Sąd uznał, iż strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Dokonując oceny ziszczenia się przesłanki braku winy Sąd przyjął bowiem miernik staranności, której można wymagać od fachowego pełnomocnika (adwokata) należycie dbającego o interesy swojego mocodawcy. Oświadczenie pełnomocnika, iż został wprowadzony w błąd przez teściową skarżącej co do daty doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem, jako jedyna okoliczność mająca uprawdopodobnić brak winy pełnomocnika skarżącej w uchybieniu terminu, nie może być uznana za podstawę przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Pełnomocnik skarżącej nie tylko nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu, lecz opisując we wniosku przyczyny uchybienia terminu wskazał, że działał w sposób zawiniony - nieumyślnie (lekkomyślność lub niedbalstwo), podczas gdy datę doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem mógł sprawdzić telefonicznie lub osobiście w siedzibie sądu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki umożliwiające przywrócenie terminu, wobec czego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.