VIII SA/Wa 506/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Asesor WSA Andrzej Kuna /sprawozdawca/, , Protokolant Mariola Pronobis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2007 r. sprawy ze skargi W.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia zawiadomienia o zbyciu pojazdu oddala skargę. Pismem z dnia 23 listopada 2006 roku W.S., dalej skarżący, zawiadomił Urząd Miejski w R. o zbyciu pojazdu marki Star 29 o numerze rejestracyjnym [...] na rzecz Z.S., M.N. i G.D., prowadzących Zakład Przerobu Złomu "D." Spółka Jawna z siedzibą w R. Na podstawie art. 73 ust. 1, art. 78 ust. 2 pkt 1 Ustawy z dnia 20 czerwca 1997 - Prawo o ruchu drogowym (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 108 poz. 908) oraz § 13 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów ( Dz. U. Nr 133 poz. 1123 z.) i art.104 § 1 k.p.a. Prezydent Miasta R. decyzją z dnia [...] odmówił przyjęcia zawiadomienia o zbyciu pojazdu marki Star 29 o numerze rejestracyjnym [...]. Zdaniem organu, nie zostały spełnione warunki wynikające z art. 13 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. gdzie w przypadku zawiadomienia o zbyciu pojazdu zarejestrowanego, dotychczasowy właściciel do zawiadomienia dołącza kopię dokumentu, na podstawie którego nastąpiło zbycie pojazdu (umowa, faktura). Tych dokumentów skarżący nie dołączył. Fakt, iż skarżący jest w posiadaniu dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych nie potwierdza dokonania sprzedaży, gdyż zgodnie z art. 78 ust. 1 Prawo o ruchu drogowym w razie przeniesienia na inna osobę własności pojazdu zarejestrowanego, dotychczasowy właściciel przekazuje nowemu właścicielowi dowód rejestracyjny i kartę pojazdu, jeżeli była wydana. W odwołaniu skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 107 § 1, art. 77 i art. 78 k.p.a. i wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W ocenie skarżącego, mimo doręczenia organowi dość szczegółowych l pism jednoznacznie wskazujących na występujące nieprawidłowości nie podjął on i nie przeprowadził żadnego postępowania wyjaśniającego w sprawie. l Ponadto organ uniemożliwił skarżącemu złożenie wyjaśnień w trybie art. 84 k.p.a. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ podniósł między innymi, że wbrew stanowisku skarżącego, pismo Zakładu Przerobu Złomu "D.", z którego treści wynika, że pojazd marki STAR 29 przyjęty został jako złom, nie jest dokumentem, na podstawie którego nastąpiło zbycie pojazdu i przeniesienie własności na inną osobę. Przyjęcie pojazdu w celu złomowania, pomimo wypłaty skarżącemu określonej kwoty, nie jest zbyciem pojazdu w rozumieniu art. 78 ust. 2 ustawy prawo o ruchu drogowym. Przepisy prawa dotyczące warunków przyjęcia zawiadomienia o zbyciu pojazdu mają moc obligatoryjnie wiążącą. Oznacza to, że organy administracji publicznej są związane tymi przepisami i nie mogą stosować żadnych odstępstw. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie dopatrzyło się naruszenia zasad postępowania przy załatwianiu niniejszej sprawy w stopniu mogącym mieć wpływ na jej rozstrzygnięcie. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący powołując się na treść art. 227 w związku z art. 221 § 1 i art. 235 § 1 k.p.a. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zdaniem skarżącego, organ poświadczył nieprawdę przyjmując, iż został mu zwrócony oryginał dowodu rejestracyjnego, gdy faktycznie przekazano zniszczony dokument. Organ pominął fakt dokonania przez spółkę "D." zakwalifikowania kupionego samochodu jako złomu dopiero po kolejnym piśmie skarżącego i nie ustalił na jakiej podstawie spółka ta dokonała kasacji pojazdu. Skarżący uważa, że spółka "D." dokonała kasacji pojazdu bez jego zgody czym rażąco naruszyła art. 24 Ustawy z dnia 20 stycznia 2005 roku o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U. Nr 25, poz. 202), w konsekwencji uniemożliwiając mu "wypełnienie zapisów" z art. 18, art. 19 i art. 20 powyższej ustawy. Ponadto sporny pojazd spełniał wymogi określone w art.23 pkt.3 ust.2 a i b omawianej ustawy. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi zatem o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, która jest dokonywana w kontekście zgodności z prawem materialnym i procesowym, a nie według kryteriów celowościowych. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga analizowana stosownie do wymienionych założeń kontroli sądowej decyzji administracyjnych podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zgodnie z dyspozycją art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku - Prawo o ruchu drogowym (j.t. Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) właściciel pojazdu zarejestrowanego jest zobowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o nabyciu lub zbyciu pojazdu. Z kolei § 13 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 roku, w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz.U. Nr 133, poz. 1123 ze zm.) stanowi, iż w przypadku zawiadomienia o zbyciu pojazdu zarejestrowanego dotychczasowy właściciel do zawiadomienia dołącza kopię dokumentu, na podstawie którego nastąpiło zbycie pojazdu. Natomiast w oparciu o § 4 tego rozporządzenia własność pojazdu może być przeniesiona na podstawie umowy sprzedaży, umowy darowizny, umowy zamiany, umowy dożywocia, faktury VAT oraz prawomocnego orzeczenia sądu rozstrzygającego o prawie własności. Z analizy zebranego materiału dowodowego wynika, że skarżący do zawiadomienia o zbyciu pojazdu dołączył: * wniosek - żądanie z dnia 1 grudnia 2006r. w sprawie wydania zaświadczenia o zbyciu pojazdu i unieważnienia dowodu rejestracyjnego kierowanego do D. Zakład Przerobu Złomu, [...]; * przedsądowe wezwanie do wydania zaświadczenia o zbyciu niekompletnego pojazdu STAR 29 w charakterze złomu z dnia 18.12.2006r.; * odpowiedź firmy D. z dnia 27.12.2006r.; * oryginał dowodu rejestracyjnego serii [...]. Zgodnie z wyżej cytowanymi przepisami, żaden z dołączonych do zawiadomienia o zbyciu pojazdu dokumentów nie mógł skutecznie przenieść własności spornego pojazdu na rzecz Z.S., M.N. i G. D., prowadzących Zakład Przerobu Złomu "D." Spółka Jawna z siedzibą w R. Ponadto, w ocenie Sądu, brak jest również podstaw do przyjęcia, że miało miejsce wyrejestrowanie pojazdu. Przepis art. 79 ust. 1 pkt 1 Prawo o ruchu drogowym stanowi, że pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, na wniosek jego właściciela, w przypadku przekazania pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, na podstawie zaświadczenia o demontażu pojazdu, o którym mowa w ust. 2 bądź w art. 24 ust. 1 pkt 2 lub w art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie. W oparciu o pkt. 5 tego ust. pojazd może być również wyrejestrowany w przypadku udokumentowanej trwałej i zupełnej utraty posiadania pojazdu bez zmiany w zakresie prawa własności, po wniesienie przez właściciela pojazdu opłaty na rzecz gminy na realizację zadań związanych z utrzymaniem czystości i porządku w gminach (art.79 ust. 5 Prawo o ruchu drogowym). Przepis art. 24 ust.1 pkt 2 Ustawy z dnia 20 stycznia 2005 roku o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U. Nr 25, poz. 202) stanowi, że przedsiębiorca prowadzący stację demontażu, przyjmując pojazd wycofany z eksploatacji, który jest kompletny, jest obowiązany do wydania zaświadczenia o demontażu pojazdu, zaś art. 33 ust.3 zobowiązuje przedsiębiorcę prowadzącego punkt zbierania pojazdów do sporządzenia zaświadczenie o demontażu pojazdu lub zaświadczenia o przyjęciu niekompletnego pojazdu, w czterech egzemplarzach, z których pierwszy otrzymuje właściciel pojazdu, drugi i trzeci są przekazywane w terminie 7 dni do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu, w którego imieniu zaświadczenie zostało wydane, a czwarty pozostaje u przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów. Przekazanie przez skarżącego pojazdu do zakładu zajmującego się skupem złomu, który nie ma uprawnień do prowadzenia stacji demontażu lub prowadzenia punktu zbierania pojazdów, nie mogło wywołać skutków prawnych w postaci wyrejestrowania pojazdu w oparciu o art. 79 ust. 1 pkt 1 Prawo o ruchu drogowym, jak również nie zaistniały przesłanki do wyrejestrowania pojazdu w oparciu o art. 79 ust,1 pkt 5 w związku z ust.5 omawianej ustawy. Z tych też względów Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ art. 18, art.19 i 20 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, które obligują właściciela pojazdu wycofanego z eksploatacji do przekazania go wyłącznie do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów oraz art. 23 ust 2 pkt 3 a) i b). W ocenie Sądu, organ również nie naruszył przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy. Biorąc pod uwagę, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku w oparciu o art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.