VIII SA/Wa 509/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata W dniu 9 czerwca 2014 r. wpłynął do Sądu wniosek D. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Z treści wniosku wynika, że skarżący od ponad 3 lat jest osobą bezrobotną, a trzyosobowa rodzina – w tym studiująca córka, utrzymuje się z wynagrodzenia żony skarżącego – [...] zł brutto. Córka pobiera stypendium socjalne w wysokości [...] zł. Poza mieszkaniem skarżący nie posiada żadnego majątku, ani przedmiotów wartościowych. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla siebie i rodziny. Z przepisu tego wynika, że dopiero gdy środki, którymi dysponuje skarżący okażą się niewystarczające może on wystąpić o przyznanie prawa pomocy, a pomoc ta stosowana jest wobec osób nieposiadających żadnego dochodu lub oszczędności lub osób posiadających bardzo niski dochód, a więc takich, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji materialnej pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych. Dodatkowo należy podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest także formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez nią środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Z oświadczenia skarżącego wynika, że od 2010 r. jest osobą bezrobotną, a jedynym źródłem utrzymania trzyosobowej rodziny jest niewielkie wynagrodzenie jego żony. W aktualnej sytuacji finansowej skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W związku z powyższym w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.