VIII SA/Wa 510/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku małoletniego K. M. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego matkę D. D. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014r. przedstawiciel ustawowy małoletniego K. M. - matka D. D. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] marca 2014r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając wskazała, iż sytuacja materialna jej rodziny pozostaje obecnie tragiczna, gdyż musi utrzymywać siebie i dziecko przede wszystkim korzystając z pomocy społecznej i z prac dorywczych. Podniosła, iż z końcem 2013r. zakończyła prowadzenie działalności gospodarczej pod nazwą: D. D. "[...]". Wykonane decyzji pozbawi zatem członków rodziny środków do życia, a zatem konieczne jest wstrzymanie wykonania decyzji do momentu rozpoznania sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczy takich sytuacji, w których decyzja organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie tej decyzji może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe oznacza, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdził zaistnienie podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu skarżąca przedstawiła argumenty przemawiające za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania decyzji w postaci powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazane okoliczności dotyczące trudnej sytuacji finansowej skarżącej i jej syna, w szczególności zakończenie prowadzenia działalności gospodarczej, jak i korzystanie z pomocy społecznej, pozwalają przyjąć, że wniosek jest uzasadniony. W tej sytuacji nie można wykluczyć, że doprowadzenie do realizacji obowiązku zapłaty kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi – choćby w postępowaniu egzekucyjnym – może naruszyć dalsze funkcjonowanie skarżącej i jej syna, która stanowić może realne zagrożenie dla bieżącej sytuacji majątkowej strony skarżącej. Podkreślić tutaj należy, iż ewentualny późniejszy zwrot wyegzekwowanej kwoty stanowiącej podstawę przedmiotowej sprawy, nie naprawi szkód związanych ze znacznymi problemami dla bieżącej egzystencji rodziny. Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.