VIII SA/Wa 519/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A G o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A G na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wykonania nałożonego obowiązku postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy We wniosku złożonym na urzędowym formularzu A G (dalej - "skarżący") wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym podając, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, posiada mieszkanie o powierzchni [...] m², dwie działki budowlane, inną działkę we współwłasności oraz nieruchomość rolną –[...] ha. Oświadczył również, że nie osiąga żadnego dochodu. Z uwagi na fakt, że oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, okazało się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, na podstawie art. 255 w zw. z art. 252 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej p.p.s.a.), wezwano do złożenia zaświadczenia o posiadaniu statusu osoby bezrobotnej przez skarżącego, wskazania wszystkich źródeł utrzymania ewentualnie wyjaśnienia kto ponosi koszty jego utrzymania oraz wskazania i udokumentowania wydatków na bieżące utrzymanie. W odpowiedzi skarżący wyjaśnił, że nie korzysta z ze świadczeń opieki społecznej oraz, że pomaga mu rodzina. Załączył kserokopię dowodów opłaty za telefon, wodę i energię oraz kartę wizyt bezrobotnego i poszukującego pracy Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: W niniejszej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinien zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu, przedstawiając, także na wezwanie, niezbędną dokumentację źródłową. Wątpliwości budzą wyjaśnienia skarżącego, z których wynika, że nie osiąga on żadnych dochodów i utrzymuje się wyłącznie z pomocy rodziny, której wysokości nie wskazał. Jeśli zatem sytuację materialną strony kształtuje pomoc uzyskiwana od rodziny to charakter tej pomocy oraz jej wysokość może w istotnym stopniu wpłynąć na rozstrzygnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nie wykazał również, aby z powodu stanu zdrowia nie był w stanie podejmować prac dorywczych czy sezonowych. Dodać w tym miejscu należy, że skarżący posiada duże, ponad [...] – metrowe mieszkanie, a z treści złożonych wyjaśnień nie wynika, aby miał on trudności z jego utrzymaniem i realizowaniem bieżących zobowiązań. Poza tym skarżący nie należy do osób ubogich, posiada bowiem dwie działki budowlane, inną działkę pozostającą we współwłasności oraz nieruchomość rolną. Zatem sam fakt bycia osobą bezrobotną nie uzasadnia pozytywnego rozpoznania złożonego wniosku. W okolicznościach, w których wnioskodawca nie przedstawia wszystkich danych dotyczących jego sytuacji życiowej i majątkowej, bądź też przedstawia niepełne lub niejasne dane to powinien liczyć się z tym, że sąd bądź referendarz sądowy nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania prawa pomocy. Zastosowanie tej instytucji uzależnione jest bowiem od przeprowadzenia rzetelnej analizy zdolności finansowej wnioskodawcy, a ta jest możliwa jedynie w oparciu o wysokość rzeczywiście uzyskiwanych dochodów (pomocy finansowej) i ponoszonych wydatków. Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie art. 246 §1 pkt 1oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji