VIII SA/Wa 521/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Sławomir Fularski, Protokolant referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w Ś. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za marzec 2007 r. postanowił: zawiesić postępowanie sądowe na podstawie art. 126 p.p.s.a. E. K. S. A. z siedzibą w Ś. G. (dalej: "skarżąca" lub "Spółka") pismem z [...] maja 2010 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. (dalej: "Dyrektor IC") z [...] kwietnia 2010 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. (dalej: Naczelnik UC") z [...] listopada 2009 r. Przedmiotem decyzji było określenie skarżącej zobowiązania w podatku akcyzowym za marzec 2007 r. Pismem z [...] grudnia 2010 r. Dyrektor IC wystąpił o zawieszenie postępowania sądowego zgodny wniosek stron, do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia skarżącej na postanowienie tut. Sądu zawieszające z urzędu postępowanie sądowe w sprawie dotyczącej nadpłaty w podatku akcyzowym za ten sam okres rozliczeniowy. W trakcie rozprawy pełnomocnicy Spółki poparli wniosek Dyrektora IC i wystąpili o zawieszenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Zdaniem Sądu, celowe jest zawieszenie postępowania sądowego w sprawie niniejszej, dotyczącej wymiaru zobowiązania w podatku akcyzowym, gdyż jest ona związana ze sprawą dotyczącą nadpłaty w tym podatku za ten sam okres rozliczeniowy. Postępowanie podatkowe zostało wszczęte z urzędu przez organ I instancji w związku ze złożeniem przez Spółkę wniosku o stwierdzenie i zwrot nadpłaty, do którego została załączona skorygowana deklaracja podatkowa (AKC–3). Skarżąca wykazała ostatecznie w ramach samoobliczenia zobowiązanie podatkowe w kwocie mniejszej od pierwotnie deklarowanej. Zdaniem organów zobowiązanie zostało zaniżone. Postępowanie sądowe w sprawie dotyczącej nadpłaty zostało zawieszone przez Sąd z urzędu, do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroku w sprawie o sygn. akt P 45/09. Rozstrzygnięcie spraw dotyczących wymiaru zobowiązania i nadpłaty, po wydaniu orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny, jest zdaniem Sądu zgodne z zasadami ekonomiki procesowej i nie zmierza do obejścia prawa. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 126 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.