VIII SA/Wa 521/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie umorzenia postępowania w przedmiocie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia : odrzucić skargę Starosty S.. Pismem z [...] maja 2012 r. Starosta S. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. (dalej: "organ odwoławczy" lub "Kolegium") z [...] kwietnia 2012 r. znak: [...], orzekającą o uchyleniu wydanej w dniu [...] lutego 2012 r. przez Starostę S. (jako organ I instancji) decyzji umarzającej postępowanie w sprawie zwrotu części opłaty uiszczonej [...] czerwca 2004 r. za wydanie karty pojazdu dla samochodu marki [...] nr rej. [...] i przekazaniu sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Skarżący zarzucił decyzji organu odwoławczego wydanie jej z naruszeniem art. 79 § 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm. dalej: "O.p.") poprzez nieuwzględnienie, że prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wygasa po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego oraz bezprawne, dowolne ustalenie przez Kolegium, że bieg terminu przedawnienia do złożenia wniosku o zwrot opłaty rozpoczyna swój bieg od dnia wejścia w życie ustawy o finansach publicznych tj. od dnia 1 stycznia 2010 r. Wniósł o zmianę przedmiotowej decyzji i oddalenie odwołania, bądź jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Zauważył, iż skarżący nie ma legitymacji do wniesienia skargi, gdyż w przedmiotowej sprawie występuje jako organ orzekający, a nie jako strona postępowania lub inny podmiot, który ma interes prawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "p.p.s.a"), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Jak stanowi natomiast art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a. podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi nie może być organ, który orzekał w sprawie jako organ I instancji (postanowienie NSA w Warszawie z 12 lipca 2002 r. , sygn. akt III SA 393/01, postanowienie NSA w Gdańsku z 19 października 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00). Nie ma on bowiem interesu prawnego w rozumieniu ww. przepisu. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej – uprawnienie strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podsumowując stwierdzić należy, iż Starosta S., jako organ administracji, który w I instancji wydał decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie zwrotu części opłaty uiszczonej za wydanie karty pojazdu, nie posiada w przedmiotowej sprawie legitymacji do wniesienia skargi do Sądu. Legitymację tę posiada bowiem odwołujący się i to jego interesu prawnego dotyczy toczące się postępowanie. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.