VIII SA/Wa 525/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 października 2007 r. sprawy ze skargi K.L. i I.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zobowiązania do wykonania urządzeń zapobiegających wyrządzaniu szkód przez spływające wody deszczowe postanawia oddalić wniosek o zawieszenie postępowania. W dniu 5 września 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga K.L. i I. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...], którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzja własną z dnia [...] lipca 2002 r., nr [...]. Pismem z dnia 18 września 2007 r. skarżący wnieśli o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. Ne 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., argumentując, iż w Naczelnym Sądzie Administracyjnym toczy się postępowanie w sprawie o sygn. akt II OSK 774/06 dotyczące decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2002 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Powołany jako podstawa wniosku o zawieszenie postępowania przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Jak wynika z ustaleń Sądu postępowanie o sygn. akt II OSK 774/06 toczy się na skutek skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 359/04 oddalającego skargę K. i I. L na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...]. Powyższą decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. po wznowieniu postępowania utrzymało w mocy decyzję tego organu z dnia [...] lutego 2004 r. orzekającą o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] lipca 2002 r., nr [...].. Niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne toczy się na skutek skargi K. i I. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...]. Decyzją tą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. utrzymało w mocy decyzję własną o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] lipca 2002 r., nr [...], wydaną na skutek ponownego wniosku I i K. L. o wznowienie postępowania z dnia 11 czerwca 2007 r. Przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. znajduje zastosowanie wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, a więc gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w postępowaniu zawieszonym. W takim przypadku w sprawie pojawia się tzw. kwestia prejudycjalna, której rozstrzygnięcie wywiera bezpośredni wpływ na wynik tegoż postępowania. W ocenie Sądu sytuacja taka nie zachodzi w niniejszej sprawie. Wynik postępowania toczącego się obecnie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w przedmiocie odmowy - po wznowieniu postępowania - uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] lipca 2002 r., nr [...] pozostaje bez wpływu na możliwość oceny w toku postępowania sądowoadministracyjnego zasadności decyzji organu o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ta samą decyzją ostateczną. Należy mieć na uwadze, iż postępowanie wznowieniowe składa się z dwóch faz - w fazie pierwszej organ właściwy do rozpoznania wniosku bada legitymację osoby składającej wniosek oraz czy wniosek ten dotyczy decyzji ostatecznej i czy podane w nim przyczyny mieszczą się w katalogu podstaw do wznowienia wymienionych w art. 145 lub 145a k.p.a., zaś w fazie drugiej rozstrzyga sprawę o wznowienie co do jej istoty. Sens tego uregulowania polega na braku możliwości przejścia do merytorycznego rozpoznania sprawy administracyjnej, gdy stwierdzi się, iż nie zaistniała żadna z podstaw wznowienia postępowania. Właśnie z tego powodu, że nie występują podstawy wznowienia postępowania, rozstrzygający organ odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej W niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy sądowej kontroli została poddana decyzja orzekająca co do istoty sprawy, a więc decyzja zapadła w drugiej fazie postępowania wznowieniowego oraz późniejsza decyzja o odmowie wznowienia postępowania – a więc decyzja, w której organ orzeka o istnieniu przesłanek formalnych do wznowienia postępowania. Rolą Sądu orzekającego w drugiej ze spraw jest więc jedynie ocena, czy organ prawidłowo dokonał analizy przesłanek do wznowienia postępowania i zasadnie odmówił wznowienia, zaś dla możliwości dokonania tej oceny nie ma znaczenia wynik toczącego się postępowania co do meritum sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd na mocy art. 125 § 1 pkt 1 oraz art. 131 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.