VIII SA/Wa 530/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 16 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach dochodu za 2003 r. postanawia : - odmówić przyznania prawa pomocy- Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Stosownie do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa przewiduje, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych, jest ona zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego i dochodów. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów Sąd może wydać prawidłowe orzeczenie w tym zakresie. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w pismach uzupełniających wniosek skarżąca wyjaśniła, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z mężem i 18 – letnią córką, uczennicą. Źródłem utrzymania rodziny jest działalność gospodarcza męża (sklep mięsno – wędliniarski oraz dzierżawa stacji paliw), z której miesięczny dochód wynosi 5.713 zł. Skarżąca jest osobą bezrobotną, nie zarejestrowaną i nie posiadającą statusu bezrobotnego. Miesięczne koszty utrzymania trzyosobowej rodziny tj. opłaty za energię, telefon, wyżywienie, ogrzewanie, wodę, środki czystości kształtują się na poziomie 3.800 zł, przy czym w kosztach tych partycypują, według złożonego oświadczenia, teściowie skarżącej. Poza tym skarżąca wyjaśniła, że nie posiada żadnych lokat ani kont bankowych, a jedyny jej majątek to dom o powierzchni 200 m² (zastaw Urzędu Skarbowego) oraz nieruchomość rolna o powierzchni 1 ha. Rozpoznając wniosek M.P. należy mieć na uwadze, że dotyczy on zwolnienia od kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania stanowią kwotę 1.000 zł tytułem wpisu od złożonej skargi kasacyjnej. Zestawiając wysokość tychże kosztów z aktualną sytuacją finansową rodziny skarżącej należy stwierdzić, że w sprawie brak jest podstaw dla przyznania stronie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca bowiem nie wykazała, że przy miesięcznym dochodzie w wysokości 5.713 zł dla trzyosobowego gospodarstwa domowego i udziale rodziców jej męża w finansowaniu bieżących wydatków, nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania wywołanych wniesieniem skargi kasacyjnej. Oceny powyższej nie zmienia fakt, że skarżąca nie osiąga żadnego dochodu i pozostaje na utrzymaniu męża. Nawet przy przyjęciu, że istotnie bieżące wydatki, w żaden sposób zresztą nie udokumentowane, kształtują się na poziomie 3.800 zł to i tak skarżącej pozostaje z uzyskiwanego dochodu męża kwota pozwalająca na uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej.. Podkreślić jednocześnie należy, że postanowieniem z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt II FZ 18/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej w niniejszej sprawie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy na etapie wniesienia skargi od decyzji organów podatkowych, przy czym postanowienie to zapadło w sytuacji, w której skarżąca wykazywała dochód rodziny w wysokości 4.000 zł, a na utrzymaniu rodziców pozostawała jeszcze jedna córka. Powyższe oznacza, że aktualna sytuacja rodzinna i finansowa skarżącej nie uzasadnia przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ppsa postanowiono, jak w sentencji.