VIII SA/Wa 532/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące kwiecień - wrzesień 2002 r. postanawia : przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych D.P. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na decyzję Dyrektora izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące kwiecień - wrzesień 2002 r. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości [...] zł., złożył formularz PPF z wnioskiem o zwolnienie w całości od obowiązku uiszczenia wpisu z powodów materialnych. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił D.P. przyznania prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych. Pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. (data wpływu do Sądu [...] stycznia 2009 r.) D.P. wniósł sprzeciw od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2008 r. W tym stanie rzeczy w/w postanowienie traci moc, a wniosek podlega ponownemu rozpatrzeniu. D.P.i sprzeciw uzasadnił trudną sytuacją życiową. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką. Wskazał, że nie posiada żadnego majątku, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, utrzymuje się z prac dorywczych, z czego osiąga skromne dochody, w zależności od miesiąca kształtują się one na poziomie [...] - [...] złotych, którą to kwotę skarżący przeznacza niemal w całości na zakup żywności. Wnioskodawca zamieszkuje w mieszkaniu matki, która jest w podeszłym wieku - [...] lat, osiąga dochód z tytułu emerytury w wysokości [...] złotych, który przeznacza na zakup żywności, koszty utrzymania mieszkania (energia elektryczna, cieplna, gaz), jest ona osobą schorowaną, w związku z czym ponosi również wysokie koszty zakupu leków. W sprzeciwie od postanowienia z dnia 30 grudnia 2008 r. skarżący ponadto wyjaśnił, że w żaden sposób nie był i nie jest w stanie poczynić jakichkolwiek oszczędności na uiszczenie wpisu od skargi bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie, gdyż uiszczenie wpisu skazałoby go na "głodowanie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym dotyczące w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem zwolnienie od kosztów sądowych ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady ich ponoszenia przez stronę postępowania. Obejmuje osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Jednocześnie celem instytucji prawa pomocy dla osoby fizycznej jest zapewnienie jej prawa do Sądu w sytuacji, gdy osoba ta z przyczyn od siebie niezależnych nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z sądowym rozpoznaniem sprawy. Ponownie rozpoznając sytuację materialną wnioskodawcy, biorąc pod uwagę wykazane przez skarżącego dochody i stan rodzinny Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji.