VIII SA/Wa 533/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku dla opiekuna postanawia: odrzucić skargę A. B. Pismem z 2 lipca 2015 r. (data wpływu do Sądu) A. B. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku dla opiekuna. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza jej dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – w dalszej części przywoływana jako: p.p.s.a.). Jedną z podstaw do odrzucenia skargi jest jej niedopuszczalność, z którą mamy do czynienia w niniejszej sprawie (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). I tak, stosownie do przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Istotne jest, iż samo wniesienia środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (postanowienie WSA w Warszawie z 9 marca 2004 r., sygn. akt I SA 2813/03 - dostępny http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, od zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego stronie przysługiwało prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Co ważne stosowne pouczenie zamieścił organ w treści tegoż aktu. Jednakże jak wynika z akt sprawy skarżący nie wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu, natomiast od razu złożył skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Strona skarżąca nie wyczerpała tym samym wszystkich środków zaskarżenia, które przysługiwały jej w postępowaniu administracyjnym, a których wyczerpanie warunkuje skuteczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego. (por. orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 2207/11). Wobec powyższego złożenie skargi do sądu było przedwczesne i nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowym. W tej sytuacji sąd uprawniony jest na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzec jak w sentencji.