VIII SA/Wa 534/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Sławomir Fularski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA – Cezary Kosterna Sędzia WSA – Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I.L. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Iwony Owsińskiej – Gwiazdy i Marka Wroczyńskiego w sprawie ze skargi K.L., I.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: oddalić wniosek. Pismem procesowym z dnia [...] czerwca 2010 r. I. L. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wyłączenie sędziów tego Sądu - Marka Wroczyńskiego i Iwony Owsińskiej - Gwiazdy orzekających w sprawie z ich skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Zdaniem skarżącego wymienieni sędziowie "świadomie i celowo", nie będąc bezstronnym w sprawie o sygn. akt VIII SA/Wa 26/08 wraz z innym członkiem składu orzekającego wyrokiem z dnia 9 czerwca 2008 r. oddalili skargę K. i I. L. "po dopuszczeniu się przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentu". Skarżący podniósł, że również na szkodę skarżących działali sędziowie Naczelnego Sądu Administracyjnego, którzy wyrokiem z dnia 24 września 2009 r. w sprawie I OSK 1374/08 oddalili skargę kasacyjną od wyroku zapadłego w sprawie VIII SA/Wa 26/08. Tym samym, ww. sędziowie działali na ich szkodę, poświadczając w uzasadnieniu tego wyroku nieprawdę co do dokumentu mającego znaczenie prawne. Dodatkowo skarżący wskazał, że złożył do Prokuratury Rejonowej dla W. [...] zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez ww. sędziów WSA w Warszawie i NSA. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Należy stwierdzić, że przedmiotowy wniosek nie obejmuje swoim zakresem przyczyn wyłączenia sędziego wskazanych w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwaną p.p.s.a.). Z treści wniosku wynika, że skarżący ww. sędziom zarzucił wydanie wyroku w innej sprawie "po dopuszczeniu się przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentu". Stosownie do uregulowań art. 19 p.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W myśl przepisu art. 20 § 1 p.p.s.a. we wniosku powinny być wskazane przyczyny uprawdopodabniające przyczyny wyłączenia. Stosownie do treści art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. o wyłączeniu sędziego rozstrzyga postanowieniem w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy po złożeniu wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Tak więc sędzia, o wyłączenie którego złożono wniosek zobligowany jest do złożenia oświadczenia stosownego do powodów wyłączenia przewidzianych w art. 18 § 1 i art. 19 p.p.s.a. W postanowieniu z dnia 22 lutego 2008 r. (sygn. akt II FZ 60/08, ONSAiWSA 2008/6 poz. 97) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wyłączenie sędziego (sędziów) na zasadzie art. 19 p.p.s.a. ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania z postępowania sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu jej interesów. Sam wniosek o wyłączenie winien zawierać: 1. wskazanie sędziego, a w przypadku, gdy wniosek o wyłączenie sędziego dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni powinni być oznaczeni przez wskazanie imion i nazwisk; 2. podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie oraz okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie wskazanej przyczyny. Z art. 19 p.p.s.a. wynika, iż wniosek o wyłącznie sędziego uzasadnia jedynie uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że w rozpatrywanej sprawie zaistniały okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego, którego wyłączenia strona się domaga. Wnioskodawca winien więc wskazać okoliczności w postaci konkretnych faktów, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności składu orzekającego. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności mogące stanowić podstawę do wyłączenia ww. sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od orzekania w niniejszej sprawie. Jak wynika z oświadczeń sędziów, których wniosek dotyczy, nie istnieją żadne okoliczności, o których mowa w art. 18 i 19 p.p.s.a., które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w niniejszej sprawie. Podkreślić należy, że argumentacja przedstawiona we wniosku ograniczyła się jedynie do wskazania, iż ww. sędziowie oraz inni sędziowie orzekający w sprawie wydali wyroki "po dopuszczeniu się przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentu", co wobec braku uprawdopodobnienia zarzutów wnioskodawcy skutkuje tym, że wniosek jest bezpodstawny i niczym nieuzasadniony. Skarżący w swym wniosku nie uprawdopodobnił, aby zachodziły jakiekolwiek okoliczności wzbudzające wątpliwości, co do bezstronności sędziów orzekających w sprawie. W szczególności za takie uprawdopodobnienie nie może być uznane jego pozbawione podstaw stwierdzenie o orzekaniu "po dopuszczeniu się przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentu". Fakt, że strona nie akceptuje rozstrzygnięć procesowych Sądu w tej, czy w innych sprawach zawisłych przed tutejszym Sądem, czy zarządzeń wydawanych w toku postępowania nie może stanowić podstawy do wyłączenia sędziego. Przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie czy też stronniczo, nie jest przesłanką żądania jego wyłączenia. Strona może bowiem zwalczać nieprawidłowe jej zdaniem orzeczenie wydane przez sąd l instancji wykorzystując przysługujące jej środki odwoławcze (vide: postanowienie z dnia 6 sierpnia 2009 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II OZ 648/2009, publ. LexPolonica nr 2066930). W ocenie Sądu skarżący nie wskazał przyczyn, które uzasadniałyby zastosowanie określonych w ustawie środków prawnych. Subiektywne odczucia skarżącego nie mają zaś znaczenia przy rozpoznawaniu niniejszej skargi. W tej sytuacji zgłoszony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Z tego względu, na podstawie art. 22 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.