VIII SA/Wa 54/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2009r. znak [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania postanawia : odrzucić skargę Pismem z dnia [...] grudnia 2009r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący J. K. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania. Sąd pismem z dnia [...] lutego 2010r. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu oraz organu go wydającego (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności – bezczynności, ewentualnie innego działania organu. Ponadto poinformowano skarżącego, iż ostatnim rozstrzygnięciem w sprawie było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2009r. znak [...]. Wezwanie niniejsze zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] lutego 2010 r. (zwrotne potwierdzenie w aktach sprawy). Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący wyjaśnił, że wnosi skargę na Z. H., W. L., Z. R., geodetę Z. i K. K.. Pomimo upływu zakreślonego w wezwaniu terminu, skarżący do dnia dzisiejszego nie wykonał zarządzenia Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Jak wynika z akt sprawy skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, a termin do dokonania tej czynności upłynął w dniu [...] lutego 2010r. Ponieważ skarżący do chwili obecnej nie wykonał zobowiązania Sądu, skargę należało odrzucić. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd na mocy art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.