VIII SA/Wa 543/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku B. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy B. C. wyjaśnił, że nie posiada majątku, dochodu i mieszkania. Pismem z dnia 23 lutego 2016 r. zobowiązano skarżącego do wskazania wszystkich źródeł utrzymania, ewentualnie wyjaśnienia, kto ponosi koszty jego utrzymania i jaka jest wysokość tych kosztów, wskazania tytułu prawnego do zajmowanego lokalu oraz wszystkich okoliczności uniemożliwiających uiszczenie wpisu od skargi. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku skarżący złożył decyzję o uznaniu za osobę bezrobotną z dniem [...] stycznia 2016 r. i oświadczył, że utrzymuje się z prac dorywczych. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym (o takie ubiega się skarżący) obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Celem występującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Zawarte w art. 246 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza zaś, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Z wyjaśnień skarżącego wynika, że utrzymuje się on z prac dorywczych, przy czym nie podał jakie dochody z tego tytułu osiąga. Trudno w tej sytuacji ocenić, czy kwota [...] zł tytułem wpisu od skargi faktycznie może przekraczać możliwości finansowe skarżącego. Poza tym w piśmie z dnia 28 lipca 2015 r. skarżący ujawnił, że od 10 lat przebywa na terenie [...] w [...], zaś we wniosku o przyznanie prawa pomocy podał, że "przechodzi co pięć lat obowiązkowe badania, bo nie mógłby wykonywać zawodu kierowcy". Z powyższych informacji wynika, że skarżący ma określony zawód i możliwości zarobkowe także poza granicami kraju, natomiast w żaden sposób nie wynika, że nie jest on w stanie ponieść wydatku wysokości [...] zł tytułem wpisu od skargi. Skarżący nie wykazał zatem ponad wszelką wątpliwość, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej zastosowanie instytucji prawa pomocy. W związku z powyższym w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.