VIII SA/Wa 552/07
WyrokWSA w Warszawie2007-12-05
Skład orzekający: Marek Wroczyński, Artur Kot, Andrzej Kuna
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osobie niepełnosprawnej w stopniu umiarkowanym, u której niepełnosprawność powstała po ukończeniu 21 roku życia, przysługuje zasiłek pielęgnacyjny?Ratio decidendi
Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje osobie niepełnosprawnej w stopniu umiarkowanym, jeżeli niepełnosprawność powstała do ukończenia 21 roku życia. W przypadku, gdy niepełnosprawność powstała po tym wieku, a stopień niepełnosprawności jest umiarkowany, zasiłek nie przysługuje, nawet jeśli osoba wymaga opieki i pomocy innej osoby.Stan faktyczny
Skarżąca została zaliczona do osób o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, która miała charakter okresowy i istniała od 2001 roku. Wójt Gminy odmówił przyznania zasiłku pielęgnacyjnego, wskazując, że niepełnosprawność powstała w wieku 45 lat, co nie spełnia przesłanki określonej w ustawie o świadczeniach rodzinnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skarżąca wniosła skargę do WSA, podnosząc, że nie może samodzielnie żyć. W trakcie postępowania sądowego przedstawiła nowe orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Asesor WSA Artur Kot, Asesor WSA Andrzej Kuna /sprawozdawca/, Protokolant Katarzyna Filipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi Z.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku pielęgnacyjnego oddala skargę.
Na podstawie art. 104, art. 130 § 4 k.p.a. oraz art. 16 ust. 1, ust. 2 pkt 3, ust. 4,
art. 20 ust. 3, art. 24, art. 26 ust. 1 i ust. 2, art. 49 Ustawy z dnia 28 listopada 2003 r.
o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.), § 1, § 2, § 7 Rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 roku w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz. 881 ze zm.), Wójt Gminy G. decyzją z dnia [...] odmówił Z. G., dalej skarżącej, świadczenia w formie zasiłku pielęgnacyjnego.
W uzasadnieniu organ wskazał, że skarżąca na mocy orzeczenia Powiatowego Zespół d/s Orzekania o Niepełnosprawności w R. została zaliczona do osób
o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, a orzeczony stopień ma charakter okresowy i wydane zostało do 30 czerwca 2005r. Zgodnie z pkt. V w/w orzeczenia, niepełnosprawność istnieje od 2001 r. tj. po ukończeniu przez skarżąca 21 lat.
Od powyższego rozstrzygnięcia skarżąca odwołała się do Wojewódzkiego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności, który zmienił charakter jej niepełnosprawności na trwały i orzeczenie zostało wydane na stałe.
Zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych zasiłek pielęgnacyjny przysługuje:
- niepełnosprawnemu dziecku;
- osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
- osobie, która ukończyła 75 lat.
Natomiast ust. 3 niniejszego artykułu stanowi, że zasiłek pielęgnacyjny przysługuje także osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia.
Organ podniósł, ze niepełnosprawność skarżącej powstała w wieku 45 lat, tym samym nie spełnia ona przesłanki określonej w ustawie o świadczeniach rodzinnych.
Od powyższej decyzji skarżąca złożyła odwołanie skierowane do Sądu Rejonowego w R., podnosząc, że jest osobą niepełnosprawną, która nie może samodzielnie funkcjonować, wymaga opieki drugiej osoby i wniosła
o przyznanie jej zasiłku pielęgnacyjnego.
Po przekazaniu przez Sąd sprawy do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej
w G., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. postanowieniem
z dnia [...] uznało, że odwołanie skarżącej zostało złożone
w ustawowym terminie.
Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze
w R. decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W ocenie organu, skarżąca nie spełnia przesłanek określonych w art. 16 ust.2
i 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych, ponieważ niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym powstała po ukończeniu 21 roku życia.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie skarżąca podniosła, że nie przyznanie jej zasiłku pielęgnacyjnego jest niezasadne, ponieważ nie może samodzielnie żyć oraz nie była w stanie się leczyć
i wniosła o przyznanie je przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w G. zasiłku pielęgnacyjnego za okres od lipca 2006 roku do maja 2007 roku.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
W dniu 23 listopada 2007 roku skarżąca dołączyła do akt sprawy między innymi orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] wydane przez Powiatowy Zespół d/s Orzekania o Niepełnosprawności w R., z którego wynika, że została zaliczona do stopnia niepełnosprawności znacznego oraz orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] zmieniające uprzednie orzeczenie w punkcie III poprzez wydanie go na stałe.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył co następuje;
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar
sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności
z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi zatem o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, która jest dokonywana w kontekście zgodności z prawem materialnym i procesowym, a nie według kryteriów celowościowych.
Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skarga analizowana stosownie do wymienionych założeń kontroli sądowej decyzji administracyjnych podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Kwestie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego reguluje ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (j.t. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.),
a konkretnie art. 16 ust.1, 2 i 3, który stanowi:
1. Zasiłek pielęgnacyjny przyznaje się w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia osobie niepełnosprawnej opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.
2. Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje:
1) niepełnosprawnemu dziecku;
2) osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
3) osobie, która ukończyła 75 lat.
3. Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje także osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia.
W omawianej sprawie Powiatowy Zespół d/s Orzekania o Niepełnosprawności
w R. orzeczeniem z dnia [...] w punkcie I zaliczył skarżącą do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.
Uznał w punkcie III, że stopień niepełnosprawności ma charakter okresowy
i orzeczenie zostało wydane do dnia 30 czerwca 2005 roku, a w punkcie V ustalił, że niepełnosprawność istnieje od 2001 roku.
Wojewódzki Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności w W. orzeczeniem z dnia [...] zmienił między innymi punkt III powyższego orzeczenia i uznał, że orzeczony stopień niepełnosprawności ma charakter trwały
i orzeczenie wydaje się na stałe.
Organ odwoławczy nie zmienił natomiast, co jest istotne, stopnia niepełnosprawności oraz roku od kiedy niepełnosprawność istnieje.
Z dołączonej dokumentacji wynika, że skarżąca urodziła się w dniu 28 lutego 1956 roku, a więc w 2001 roku, tj. od kiedy istnieje niepełnosprawność, miała 45 lat.
W świetle wyżej cytowanych przepisów oraz bezspornych ustaleń faktycznych, organ pierwszej instancji nie mógł wydać innej decyzji niż odmawiającej przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego, w sytuacji, gdy u skarżącej stwierdzono niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym, która powstała w 45 roku życia.
Powyższej oceny nie może zmienić fakt, dołączenia przez skarżącą w dniu
23 listopada 2007 roku do akt sądowych orzeczenia o stopniu niepełnosprawności Powiatowego Zespół d/s Orzekania o Niepełnosprawności w R. z dnia [...] i Wojewódzkiego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności z dnia
[...] z których wynika, że została zaliczona do stopnia niepełnosprawności znacznego.
Z powyższych orzeczeń wynika, iż zaliczenie do stopnia niepełnosprawności znacznego datuje się od dnia 8 marca 2007 roku.
Tak więc wydana decyzja pierwszoinstancyja oparta była o obowiązujące orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności
w W. z dnia [...], które zaliczyło skarżącą do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.
Ponadto skarżąca w toku postępowania odwoławczego nie podnosiła, że nastąpiła zmiana stopnia niepełnosprawności, fakt ten ujawniła dopiero w dniu
23 listopada 2007 roku.
Niezależnie od powyższego należy podnieść, że skarżąca w oparciu
o orzeczenie Powiatowego Zespół d/s Orzekania o Niepełnosprawności w R.
z dnia [...] pobiera zasiłek pielęgnacyjny od maja 2007 roku.
Biorąc pod uwagę, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku w oparciu o art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło