VIII SA/Wa 560/07
PostanowienieWSA w Warszawie2007-11-22
Skład orzekający: Monika Kramek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w sprawie dotyczącej zasiłku celowego, skarżący jest zwolniony z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i czy jego sytuacja materialna uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata?Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, uznając, że brak stałych dochodów skarżącego, poza świadczeniami z pomocy społecznej, uniemożliwia mu samodzielne poniesienie kosztów zastępstwa procesowego. Jednocześnie, sąd wskazał, że skarżący jest zwolniony z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a PPSA, w sprawach dotyczących pomocy społecznej.Stan faktyczny
Skarżący S.W. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie dotyczącej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w przedmiocie zasiłku celowego. Skarżący jest osobą bezrobotną, jego jedynym dochodem są świadczenia z MOPS w kwocie 493 zł. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego na dofinansowanie opłat bieżących postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata
S.W. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie
od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dokumentów sprawy wynika, że S.W. jest osobą bezrobotną, zamieszkuje wspólnie z żoną, jednak według oświadczenia prowadzi oddzielne gospodarstwo domowe. Jedynym dochodem wnioskodawcy pozostają świadczenia otrzymywane z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. w łącznej kwocie 493 zł. Żona skarżącego utrzymuje się
z zasiłku przedemerytalnego w kwocie 729 zł.
Zgodnie z oświadczeniem, wnioskodawca nie posiada środków pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. S.W. oświadczył ponadto, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym.
W myśl przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2002r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. ) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony
przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie natomiast z art. 245 § 1 – 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy
w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości
lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Sygn. akt VIII SA/Wa 560/07
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ).
Mając na uwadze ustalony stan faktyczny, co do sytuacji materialnej skarżącego, stwierdzono, że uzasadnia ona przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Brak stałych dochodów wnioskodawcy
za wyjątkiem świadczeń z pomocy społecznej wskazuje na to, że nie jest on w stanie samodzielnie ponieść kosztów zastępstwa procesowego.
Jednocześnie podkreślić należy, że nie orzekano w przedmiocie zwolnienia
od kosztów sądowych, bowiem skarżący zwolniony jest z mocy ustawy z obowiązku ich uiszczenia. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. a cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej
(taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak,
w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło