VIII SA/Wa 569/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku "[...]" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "[...]" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu zaniechania wykonania robót budowlanych postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] maja 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) "[...]" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. (skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie nakazu zaniechania wykonania robót budowlanych. Decyzją tą uchylona została w całości decyzja organu I instancji z dnia [...] stycznia 2014 r., a sprawa przekazana została temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Następnie wnioskiem z dnia [...] czerwca 2014 r. (data złożenia na biurze podawczym Sądu) skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...] kwietnia 2014 r. oraz wydanej w jej następstwie decyzji organu I instancji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania zainicjowanego jej skargą na decyzję. Uzasadniając złożony wniosek skarżąca podała, iż wykonanie zaskarżonej oraz wydanej w jej następstwie decyzji doprowadzi do nieodwracalnych następstw co pozbawi skarżącą możliwości dokończenia inwestycji zgodnie z ostateczną decyzją ustalającą sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku magazynowo - produkcyjnego nr [...] na działce nr [...] wraz z projektem zamiennym przedmiotowego budynku magazynowo- produkcyjnego. Podała, iż uwzględnienie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji oraz wydanej w jej następstwie decyzji organu I instancji skutkować będzie wyeliminowaniem z obrotu błędnych i sprzecznych decyzji, wydanych przez ten sam organ w oparciu o ten sam materiał dowodowy sprawy i ten sam stan prawny. Wykonanie ww. decyzji oznacza rozbiórkę inwestycji zgodnej z ostateczną decyzją nr [...] Prezydenta M. R. z dnia [...] września 2013 r. Nakłady poniesione przez skarżącą do tej pory na tę inwestycję wyniosły [...] zł. Rozbiórka oznacza nieodwracalne straty obejmujące nie tylko poniesione nakłady, ale także brak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej w związku z brakiem możliwości produkcji i magazynowanie wyrobów do czasu odbioru ich przez kontrahentów biznesowych skarżącej. Straty z tytułu utraconych korzyści wstępnie skarżąca szacuje na kwotę ok. [...] tys. zł za każdy miesiąc, nie licząc konsekwencji zerwanych kontraktów przez kontrahentów skarżącej na skutek braku możliwości wywiązania się z terminowości dostaw. Tacy kontrahenci jak [...] czy [...] nie mogą sobie pozwolić na przerwanie łańcucha dostaw opakowań do swojej produkcji. Tak więc nieodwracalna szkoda skarżącej, która zatrudnia również osoby niepełnosprawne ([...] osób) skutkować będzie koniecznością ograniczenia zatrudnienia. Ostatecznie podała, iż nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji (w tym nakazującej rozbiórkę magazynu surowców-opakowań) pozbawi skarżącą możliwości dokończenia inwestycji i skutkować będzie nieodwracalną wysoką szkodą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Odnosi się ona do sytuacji szczególnego i wyjątkowego zagrożenia, która wymaga zastosowania specjalnego rodzaju tymczasowej ochrony strony postępowania. W orzecznictwie sądowym i doktrynie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne (...), s. 146; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, teza 1, postanowienie NSA z dnia 12 marca 2014 r., II GZ 95/14). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Zasadniczo więc cechy wykonalności nie posiadają decyzje lub postanowienia odmowne. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności administracyjnej może jednak polegać także na czasowym zawieszeniu skutków prawnych wynikających z rozstrzygnięcia zawartego w danym akcie bądź wywołanych dokonaniem określonej czynności. Przedmiotem złożonego w niniejszej sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania skarżąca uczyniła dwie decyzje – pierwsza to decyzja organu odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...], druga to wydana w jej następstwie, w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, decyzja organu I instancji z dnia [...] maja 2014 r. nr [...]. W odniesieniu do zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, iż na jej podstawie skarżąca nie nabyła żadnych uprawnień, jak również nie zostały na nią nałożone żadne obowiązki. Ewentualne wstrzymanie wykonania takiej decyzji nie wywołałoby więc żadnego skutku. Tym samym ochrona tymczasowa wobec zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., nie może mieć zastosowania, bowiem zaskarżona decyzja nie stwarza niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Co do drugiej wskazywanej przez skarżącą decyzji, Sąd wskazuje, iż nie może ona stanowić przedmiotu rozpoznania w niniejszym postępowaniu sądowym. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.