VIII SA/Wa 569/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] maja 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji dotyczącej wysokości opłaty za usługi opiekuńcze postanawia : zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. na rzecz A. Z. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu wydatków. Zgodnie z przepisem art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; zwana dalej: p.p.s.a.), w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Według regulacji art. 205 § 1 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Na rozprawie w dniu 29 grudnia 2016 r. A. Z. (dalej: skarżąca) złożyła wniosek o zasądzenie kosztów związanych z jej dojazdem do Sądu transportem sanitarnym. Oświadczyła, że jest to kwota prawdopodobnie [...] zł i zobowiązała się do złożenia faktury na tę okoliczność. W dniu 2 stycznia 2017 r. (data nadania) do Sądu wpłynęła od skarżącej faktura wystawiona przez Zdrowie Spółka z o.o. z siedzibą w P. za dojazd do Sądu w dniu 29 grudnia 2016 r. na kwotę [...] zł. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 224 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.