VIII SA/Wa 571/08

WyrokWSA w Warszawie2009-03-04

Skład orzekający: Sławomir Fularski, Wojciech Mazur, Artur Kot

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia jest zgodne z prawem, jeśli skarżący podnosi zarzuty dotyczące wadliwości decyzji nakładającej obowiązek, od której nie wniósł odwołania?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia było zgodne z prawem. Podkreślono, że kontrola sądu administracyjnego w tym postępowaniu dotyczy wyłącznie legalności postanowienia o grzywnie, a nie wadliwości decyzji nakładającej obowiązek, od której skarżący nie skorzystał z możliwości odwołania. Grzywna w celu przymuszenia nie jest karą, a jej wysokość nie powinna zależeć od sytuacji materialnej zobowiązanego.
Stan faktyczny
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na L.B. grzywnę w celu przymuszenia za niewykonanie obowiązku rozbiórki ogrodzenia, wynikającego z ostatecznej decyzji z 2006 r. Po utrzymaniu w mocy postanowienia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, L.B. wniosła skargę do WSA, podnosząc zarzuty dotyczące wadliwości pierwotnej decyzji oraz swojej trudnej sytuacji materialnej. Sąd oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Mazur /sprawozdawca/, Sędzia WSA Artur Kot, Protokolant Krzysztof Koziara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2009 r. sprawy ze skargi L.B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. działając na podstawie art. 119 § 1, art. 121 § 2 i § 4, art. 122 i art. 64a § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm. powoływanej dalej jako ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) nałożył na L.B. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [...] zł w związku z niewykonaniem obowiązku rozbiórki ogrodzenia z płyt betonowych. W uzasadnieniu organ podał, że ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. powiatowy organ nadzoru budowlanego nakazał L. B. rozbiórkę ogrodzenia z płyt betonowych, zlokalizowanego na działce nr [...] w m. [...] gmina R. od strony drogi powiatowej nr [...] [...]. Organ wyjaśnił, że w dniu [...] listopada 2007 r. przeprowadzono kontrolę na działce L. B., w wyniku której stwierdzono, że zobowiązana nie wykonała rozbiórki ogrodzenia. W związku z powyższym skierowano do zobowiązanej upomnienie wzywając do wykonania obowiązku rozbiórki ogrodzenia oraz zgłoszenia wykonania w terminie 14 dni od dnia doręczenia upomnienia pod rygorem wszczęcia procedury egzekucyjnej. Z uwagi na niewykonanie obowiązku w dniu [...] marca 2008 r. wystawiony został tytuł wykonawczy nr [...] doręczony zobowiązanej w dniu [...] marca 2008 r. Odnosząc się do ustalonej wysokości grzywny organ wyjaśnił, że należy ona do kategorii tzw. uznania administracyjnego i jest zgodna z warunkiem wynikającym z art. 121 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a ponadto jej wysokość ma spełniać zadanie przymuszenia do wykonania nałożonego decyzją obowiązku. W zażaleniu na to postanowienie L. B. podniosła, że w maju 2003 r. dokonała remontu ogrodzenia wybudowanego w 1962 r. przy czym nie naruszyła pasa drogowego drogi powiatowej. Stwierdziła ponadto, że postępowanie administracyjne jakie toczy się w związku ze spornym ogrodzeniem jest bardzo dla niej uciążliwe i bezpodstawne. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu zażalenia utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] czerwca 2008 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że postępowanie przed organem I instancji było przeprowadzone prawidłowo, zaś samo nałożenie grzywny w celu przymuszenia zasadne. Zdaniem organu odwoławczego wysokość grzywny ustalona w ramach tzw. uznania administracyjnego został prawidłowo uzasadniona przez organ I instancji, który wykazał, że zobowiązana mimo licznych upomnień i upływu dwuletniego terminu od daty wydania decyzji nakazującej rozbiórkę ogrodzenia nie podjęła żadnych działań w celu realizacji nałożonego obowiązku. W skardze na powyższe postanowienie skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego L. B. ponowiła argumenty zawarte w zażaleniu. Dodatkowo podniosła, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, bowiem nie posiada żadnego dochodu. Poza tym zdaniem skarżącej decyzja z dnia [...] kwietnia 2006 r. nakazująca rozbiórkę ogrodzenia, której nie zaskarżyła z powodu kłopotów rodzinnych, jest wadliwa i narusza przepisy Prawa budowlanego oraz Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji, która dokonywana jest na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. powoływanej dalej jako p.p.s.a). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Bezspornym w sprawie jest, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r., od której strona nie złożyła odwołania, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 50 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016) nakazał L. B. rozbiórkę ogrodzenia na działce nr [...] w m. [...] od strony drogi powiatowej nr [...] [...]. Po wysłaniu upomnienia do zobowiązanej, tytułem wykonawczym z dnia [...] marca 2008 r. organ egzekucyjny wszczął egzekucję obowiązku rozbiórki ogrodzenia, a następnie wobec niedopełnienia obowiązku, postanowieniem wydanym w dniu [...] czerwca 2008 r. nałożył na zobowiązaną grzywnę w celu przymuszenia w kwocie [...] zł. Postanowienie to zawiera wszystkie elementy enumeratywnie wymienione w art. 122 § 2 ust. 1 i 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Również okoliczności uzasadniające wysokość nałożonej grzywny w jej górnej wysokości zostały przez organ przytoczone. Wskazano bowiem, że skarżąca mimo licznych upomnień i upływu dwuletniego okresu od dnia wydania decyzji nakazującej rozbiórkę nie podjęła żadnych działań zmierzających do realizacji obowiązku. Postanowienie o nałożeniu grzywny w trybie art. 122 ma charakter restrykcyjny, a jego celem jest zmuszenie zobowiązanego do wykonania obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego. Podkreślić również należy, że grzywna w celu przymuszenia nie jest karą i na jej wysokość nie powinny w istotny sposób wpływać okoliczności związane z cechami osobowymi zobowiązanego, w tym z jego sytuacją materialną (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2006 r. sygn. akt II OSK 49/04 LEX nr 355305). Zauważyć także należy, że ustawodawca w art. 125 wyżej cytowanej ustawy przewidział możliwość umorzenia nałożonej grzywny w celu przymuszenia w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym. Jeśli chodzi natomiast o zawarty w skardze zarzut dotyczący wadliwości samej decyzji z dnia [...] kwietnia 2006 r. nakładającej obowiązek rozbiórki ogrodzenia, to wyjaśnić należy, że skarżąca nie skorzystała z możliwości odwołania się od tejże decyzji. W niniejszym zaś postępowaniu kontroli Sądu podlega wyłącznie zgodność z prawem rozstrzygnięcia organów nadzoru budowlanego w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia Z wymienionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło