VIII SA/Wa 574/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 lutego 2021 r. w Radomiu sprawy ze skargi H. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę. Syg. akt VIII SA/Wa 574/20 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2020 roku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego( DZ.U z 2020 roku, poz. 256 dalej kpa) oraz art. 83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane( DZ.U z 2019 roku, poz. 1186 dalej pb) po rozpatrzeniu odwołania H. P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. nr [...] umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej odprowadzania wód opadowych z połaci dachowych budynków gospodarczych zlokalizowanych na działce nr [...], położonej w miejscowości D. Z., gmina W.– utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne oraz ocena prawna. W dniu 21 sierpnia 2019 roku do organu pierwszej instancji wpłynęło pismo H. P. dotyczące sposobu odprowadzania wód opadowych z połaci dachowych budynków gospodarczych zlokalizowanych na działce o nr [...], położonej w miejscowości D. Z.. W toku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 10 września 2019 roku ustalono, że na w/w działce przy granicy z działką sąsiednią oznaczoną nr [...] znajduje się ciąg zabudowy gospodarczej. Wody opadowe z połaci dachowych tych budynków odprowadzane są za pomocą rynien na teren własny działki. Organ wskazał, że z pomiaru dokonanego za pomocą serwisu [...] wynika, że odległość ścian podłużnych budynków gospodarczych od granicy wynosi około 50 cm, co tym samym potwierdza, że wody opadowe są odprowadzane na teren działki własnej inwestora. W ocenie organu odwoławczego odprowadzanie wód opadowych dokonuje się w sposób nienaruszający normy prawnej określonej w § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie( DZ.U z 2019 roku, poz. 1065 dalej rozporządzenie), zgodnie z którą ,, dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione ‘’. Ponadto zgodnie z § 28 ust.2 wyżej powołanego rozporządzenia ,, w przypadku budynków niskich lub budynków dla których nie ma możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub zbiorników retencyjnych ‘’. Powyższe ustalenia uprawniały organ do wydania decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 kpa ponieważ postępowanie w przedmiotowej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Skargę na decyzję organu odwoławczego wniosła H. P.. Zaskarżonej decyzji zarzucała naruszenie przepisów prawa budowlanego oraz rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy w zakresie ustaleń stanu faktycznego. Z uwagi na powyższe wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu skargi podnosiła, iż zgodnie z aktualnymi warunkami technicznymi wybudowany na działce będącej własnością sąsiada P. S. budynek gospodarczy pokryty dachem z eternitu nie odpowiada prawu ponieważ przekracza granicę jej działki o numerze [...], wystaje poza ścianę budynku gospodarczego w kierunku jej posesji na odległość 80 cm. Dach jest dwuspadowy i zgodnie z przepisami nie powinno być w ogóle spadku w kierunku jej posesji. Wskazywała na nierzetelne rozpoznanie sprawy, ponieważ dach nie został w ogóle zmierzony, a przekracza granicę jej posesji. W tym stanie rzeczy zasadne jest uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swojej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związany granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.). W myśl art. 135 p.p.s.a. orzekanie następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Z istoty kontroli wynika bowiem, że zasadność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Niezwiązanie zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd administracyjny bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, czynności, czy bezczynności organu administracji publicznej. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W świetle art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala – art. 151 p.p.s.a. W ocenie sądu istotną kwestią w przedmiotowej sprawie jest ustalenie czy wody z połaci dachowych budynku gospodarczego należącego do P. S. są odprowadzane na teren jego posesji, czy też na teren posesji skarżącej. Organ przeprowadził dowód w postaci oględzin, dowód z dokumentacji fotograficznej, wydruku map. Jak wynika ze zgłoszenia robót budowlanych P. S. zgłaszał w dniu 31 października 2016 roku roboty budowalne w postaci wymiany pokrycia dachowego, bez zmiany istniejącej konstrukcji dachu. Organ nie zgłosił sprzeciwu. W świetle okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, weryfikacji wymagało zbadanie zgodności wykonanych robót z przepisami § 28 i § 29 rozporządzenia. Przepis § 28 ust. 1 i 2 rozporządzenia stanowi, że działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej. W przypadku zaś budynków niskich lub budynków, dla których nie ma możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych. Ponadto, § 29 rozporządzenia przewiduje zakaz zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości. Kierując się dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Przepis ten uprawnia organy administracji architektoniczno-budowlanej oraz nadzoru budowlanego do nałożenia na inwestora obowiązku podjęcia działań zapobiegających zmianie naturalnego spływu opadowych wód powierzchniowych powodującego zatrzymywanie się tych wód na sąsiedniej działce. Określona przez ustawodawcę w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego norma znajdzie bez wątpienia także zastosowanie w sytuacji, gdy właściciel nieruchomości sąsiedniej domaga się utrzymania dotychczasowego kierunku spływu wód opadowych z terenu jego nieruchomości, który to spływ został zmieniony na skutek podjęcia robót budowlanych. W takiej sytuacji wzorcem normatywnym, wyznacznikiem pożądanego stanu zgodności z prawem, jest przepis § 29 rozporządzenia, zgodnie z którym dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione. Przepis ten reguluje zarówno stany faktyczne dotyczące odprowadzania wód opadowych z terenów wyżej położonych na tereny niżej położone, jak i sytuacje spowodowane robotami budowlanymi skutkującymi podwyższeniem rzędnej terenu w wyniku czego dochodzi do zmiany dotychczasowego kierunku spływu wód opadowych. Odnosząc się do kwestii tego, czy ewentualna zmiana kierunku spływu wód opadowych winna zostać rozwiązana na gruncie przepisów Prawa budowlanego czy Prawa wodnego przywołać należy treść art. 2 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którą przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów odrębnych, a w szczególności prawa wodnego - w odniesieniu do urządzeń wodnych. Tak skonstruowany przepis pozwala zatem na zastosowanie przepisów prawa budowlanego do stanów faktycznych związanych z naruszeniem stosunków wodnych, jeżeli zostało to spowodowane działaniami związanymi z projektowaniem oraz budową obiektów budowlanych oraz urządzeń technicznych z nimi związanych. Z przeprowadzonych oględzin wynika, że wody opadowe z budynku gospodarczego P. S. odprowadzane są rynnami na teren jego posesji. Taki sposób odprowadzania wód opadowych jest zgodny z § 28 rozporządzenia. Przedmiotowe budynki gospodarcze zostały wybudowane w latach osiemdziesiątych i jak wynika z załączonych map są one usytuowane na terenie działki P. S.. Organ w postępowaniu w przedmiocie odprowadzania wody na teren posesji skarżącej nie miał podstaw do przeprowadzania postepowania rozgraniczeniowego i ustalania przebiegu granicy miedzy działkami skarżącej i P. S. w ramach przedmiotowego postępowania. Organ również w przedmiotowym postępowaniu nie miał prawa czynić ustaleń czy wymiana pokrycia dachowego została wykonana w zakresie prac objętych zgłoszeniem, czy też doszło do ich wykonania w zakresie przekraczającym zgłoszenie. Przedmiotem kontrolowanej decyzji było umorzenie postępowania w związku z odprowadzaniem wód opadowych z budynku gospodarczego na teren działki skarżącej. W ramach prowadzonego postępowania nie wynika, aby P. S. doprowadził poprzez swoje działania, zmianę ukształtowania terenu do odprowadzania wód opadowych z budynku gospodarczego na teren posesji skarżącej. H. P. zgłosiła szereg zarzutów do organu inspekcji nadzoru budowalnego w związku z usytuowaniem i robotami budowlanymi oddziaływującymi na teren jej posesji. Organ wydawał odrębne rozstrzygnięcia w zakresie każdej z tych spraw. Przedmiotowa sprawa rozstrzyga jeden z zarzutów podnoszonych przez skarżącą – w zakresie skierowania wód opadowych z dachu budynku gospodarczego na teren jej działki. W ocenie sądu organ działał na podstawie przepisów prawa( art. 6 kpa), dokonał oceny w oparciu o cały materiał dowodowy zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący( art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa). Organ w sposób kompletny i zrozumiały wyjaśnił także zasadnicze motywy rozstrzygnięcia, wypełniając kryteria przepisu art. 107 § 3 kpa. Ustalenia organu są spójne, logiczne, a strona miała zapewnione prawo do czynnego udziału w postępowaniu. W sytuacji nie doszło do naruszenia norm prawa budowlanego, a szczególnie § 28 i 29 rozporządzenia, a organ prawidłowo na podstawie art. 105 § 1 kpa umorzył postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe. Z tego też względu orzeczono w oparciu o przepis art. 151 p.p.s.a.