VIII SA/Wa 58/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku Fundacji Ochrony Dziedzictwa [...] o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Fundacji Ochrony Dziedzictwa [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] listopada 2017 r. znak [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z 15 grudnia 2017 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) Fundacja Ochrony Dziedzictwa [...] (zwana dalej: skarżąca, fundacja), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] listopada 2017 r. znak [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów. Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w jej majątku, bowiem z informacji uzyskanych od podmiotów specjalizujących się w utylizacji odpadów wynika, że odpady garbarskie są substancjami toksycznymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zwana dalej: p.p.s.a.), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych wydarzeń czy sytuacji, które tłumaczyłyby wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy. Co więcej, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, publ. LEX nr 1624317, nie ma podstaw, by "[...] żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę". W niniejszej sprawie, wniosek skarżącej nie został uzasadniony – skarżąca reprezentowana w niniejszej sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika, nie przytoczyła w nim okoliczności, których obowiązek podania wynika z art. 61 § 3 p.p.s.a., wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca jedynie ogólnie wskazała, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w jej majątku - prawdopodobnie ze względu na koszt utylizacji odpadów. Nie określiła jednak jaki jest ewentualny koszt utylizacji odpadów, a przede wszystkim nie wykazała jaka jest sytuacja finansowa fundacji. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na to, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Brak uprawdopodobnienia okoliczności określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., skutkuje odmową wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.