VIII SA/Wa 585/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku r. pr. S. O. pełnomocnika Wojewody [...] o uzupełnienie wyroku z 4 grudnia 2025 r. sygn. akt VIII SA/Wa 585/25 w sprawie ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia 25 stycznia 2024 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] dla obrębów ewidencyjnych: B. D, G, J, P., R., S., Ś., Ś. [...], W. [...] postanawia : uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 grudnia 2025 r. sygn. akt VIII SA/Wa 585/25 w ten sposób, że dotychczasową sentencję oznacza jako pkt l i dodaje pkt II w brzmieniu: zasądza od Rady Miejskiej w [...] na rzecz skarżącego Wojewody [...] kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Wyrokiem 4 grudnia 2025 r. wydanym w sprawie o sygn. akt VIII SA/Wa 585/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi Wojewody [...] (dalej: skarżący, Wojewoda) na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia 25 stycznia 2024 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] dla obrębów ewidencyjnych: B. D, G, J, P, R, S, Ś, Ś. K., W. [...] orzekł o stwierdzeniu nieważności zaskarżonej uchwały w całości. Pismem z 2 stycznia 2026 r. Wojewoda reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika r. pr. S. O. wniósł o uzupełnienie ww. orzeczenia poprzez przyznanie zwrotu kosztów. Pełnomocnika wskazał, iż wniosek ten został zawarty w skardze z 30 czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią myśl art. 200 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.; dalej p.p.s.a.) w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącego wniosek o zwrot kosztów postępowania niezbędnych do dochodzenia prawa zawarł w skardze z 30 czerwca 2025 r. (k. 3 akt sądowych). Zgodnie z art. 211 p.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 p.p.s.a.). Stosownie do art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W przedmiotowej sprawie skarżący nie poniósł kosztów sądowych. Oznacza to, że w momencie orzekania w dniu 4 grudnia 2025 r. brak było kosztów postępowania w rozumieniu art. 205 § 1 p.p.s.a., których zwrotu skarżący mógłby skutecznie się domagać. Natomiast w związku z tym, że Sąd nie orzekł w wyroku o kosztach postępowania obejmujących wynagrodzenie ustanowionego przez stronę skarżącą pełnomocnika – radcy prawnego, pomimo, że powinien uczynić to wobec wniosku zawartego w skardze, która została uwzględniona, zaistniała podstawa do uzupełnienia wyroku co do rozstrzygnięcia obejmującego koszty zastępstwa procesowego należne stronie skarżącej od organu. Jak już wyżej wskazano do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935), a także koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie 480 zł. W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 157 w związku z art. 205 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.