VIII SA/Wa 590/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia : odrzucić skargę A.W. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej u.p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. Pismem z dnia 3 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 października 2008 r., wezwał H.P. jako pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w jej imieniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania. Pełnomocnikowi skarżącej prawidłowo doręczono powyższe wezwanie w dniu 20 listopada 2008 r. W wyznaczonym przez Sąd terminie nie nadesłano pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej. Wobec powyższego pismem z dnia 30 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 grudnia 2008 r., wezwał skarżącą do usunięcia braków skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu skargi własnoręcznie podpisanego - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącej 2 stycznia 2009 r., zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 9 stycznia 2009 r. Skarżąca nie dokonała czynności wskazanej w wezwaniu. Skoro skarżąca pomimo stosownego wezwania w wyznaczonym przez Sąd terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi, to na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.